كِتَٰبٌۭ فُصِّلَتْ ءَايَٰتُهُۥ قُرْءَانًا عَرَبِيًّۭا لِّقَوْمٍۢ يَعْلَمُونَ ﴿٣﴾
کتێبێکه؛ ئایهت و فهرمانهکانی بهش کراوه و جیاکراوهتهوه (ئیمان وکوفر، حهڵاڵ وحهرام چاکه وخراپه... هتد)، قورئانێکه به عهرهبیهکی ڕهوان بۆ کهسانێک که دهیزانن و شارهزاییان ههیه (له زمانهوانی و زانستهکان).
