إِنَّ ٱلَّذِينَ تَوَفَّىٰهُمُ ٱلْمَلَٰٓئِكَةُ ظَالِمِىٓ أَنفُسِهِمْ قَالُوا۟ فِيمَ كُنتُمْ ۖ قَالُوا۟ كُنَّا مُسْتَضْعَفِينَ فِى ٱلْأَرْضِ ۚ قَالُوٓا۟ أَلَمْ تَكُنْ أَرْضُ ٱللَّهِ وَٰسِعَةًۭ فَتُهَاجِرُوا۟ فِيهَا ۚ فَأُو۟لَٰٓئِكَ مَأْوَىٰهُمْ جَهَنَّمُ ۖ وَسَآءَتْ مَصِيرًا ﴿٩٧﴾
在自欺的情狀之下眾天神使其死亡的人，眾天神必定問他們說：「生的你們是在甚麼情狀之下呢！」他們說：「我們在地方上是被人欺負的。」他們問：「難道真主的大地不是寬闊的、能容你們遷移的嗎？」這等人的歸宿是火獄，那是一個惡劣的歸宿。
