(her şeyi karanlığı ile) örttüğü an geceye
Bunlarda akıl sahibi için elbette birer yemin (değeri) vardır.
Görmedin mi, Rabbin ne yaptı Âd kavmine?
Direkleri (yüksek binaları) olan, İrem şehrine?
Ki ülkeler içinde onun benzeri yaratılmamıştı,
O vadide kayaları yontan Semud kavmine?
Kazıklar (çadırlar, ordular) sahibi Firavun'a?
Ki onların hepsi ülkelerinde azgınlık ettiler.
Oralarda kötülüğü çoğalttılar.
Bu yüzden Rabbin onların üstüne azap kamçısı yağdırdı.
Çünkü Rabbin (her an) gözetlemededir.
İnsan var ya, Rabbi kendisini imtihan edip de ikramda bulunduğunda ve bol nimet verdiğinde \"Rabbim bana ikram etti\" der.
Onu imtihan edip rızkını daralttığında ise \"Rabbim beni önemsemedi\" der.
Hayır! Doğrusu siz yetime ikram etmiyorsunuz,
Yoksulu yedirmeye birbirinizi teşvik etmiyorsunuz,
Haram helal demeden mirası yiyorsunuz.
Malı aşırı biçimde seviyorsunuz.
Ama yeryüzü parça parça döküldüğü,
Rabbin(in emri) geldiği ve melekler saf saf dizildiği zaman (her şey ortaya çıkacaktır).
O gün cehennem getirilir, insan yaptıklarını birer birer hatırlar. Fakat bu hatırlamanın ne faydası var!
(İşte o zaman insan:) \"Keşke bu hayatım için bir şeyler yapıp gönderseydim!\" der.
Artık o gün, Allah'ın edeceği azabı kimse edemez.
O'nun vuracağı bağı kimse vuramaz.
Ey huzura kavuşmuş insan!
Sen O'ndan hoşnut, O da senden hoşnut olarak Rabbine dön.
(Seçkin) kullarım arasına katıl,
