قَالَ يَبْنَؤُمَّ لَا تَأْخُذْ بِلِحْيَتِى وَلَا بِرَأْسِىٓ ۖ إِنِّى خَشِيتُ أَن تَقُولَ فَرَّقْتَ بَيْنَ بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ وَلَمْ تَرْقُبْ قَوْلِى ﴿٩٤﴾
(Harun:) Ey annemin oğlu! dedi, saçımı sakalımı, yolma! Ben, senin: \"İsrailoğullarının arasına ayrılık düşürdün; sözümü tutmadın!\" demenden korktum.
