Akıp-gittiği zaman geceye,
Bunlarda, akıl sahibi olan için bir yemin var, değil mi?
Rabbinin Ad (kavmin)e ne yaptığını görmedin mi?
'Yüksek sütunlar' sahibi İrem'e?
Ki şehirler içinde onun bir benzeri yaratılmış değildi.
Ve vadilerde kayaları oyup biçen Semud'a?
Ve kazıklar (ehramlar) sahibi Firavun'a?
Ki onlar, şehirlerde azgınlaşmışlardı.
Böylece oralarda fesadı yaygınlaştırmış-arttırmışlardı.'
Bundan dolayı, Rabbin, onların üzerine bir azap kamçısı çarpıverdi.
Çünkü senin Rabbin, gerçekten gözetleme yerindedir.
Fakat insan; ne zaman Rabbi kendisini bir denemeden geçirse, ona bir keremde bulunsa, nimetler verse: \"Rabbim bana ikram etti\" der.
Ama ne zaman onu deneyerek, rızkını kıssa, hemen: \"Rabbim bana ihanet etti\" der.
Hayır; aksine, siz yetime ikram etmiyorsunuz.
Yoksula yedirmek için birbirinizi teşvik etmiyorsunuz.
Mirası, sınır tanımaz (helal, haram aldırmaz) bir tarzda yiyorsunuz.
Malı 'bir yığma tutkusu ve hırsıyla' seviyorsunuz.
Hayır; yer, parça parça yıkılıp darmadağın olduğu,
Rabbin(in buyruğu) geldiği ve melekler dizi dizi durduğu zaman;
O gün, cehennem de getirilmiştir. İnsan o gün düşünüp-hatırlar, ancak (bu) hatırlamadan ona ne fayda?
Der ki: \"Keşke hayatım için, (önceden bir şeyler) takdim edebilseydim.\"
Artık o gün hiç kimse (Allah'ın) vereceği azap gibi azaplandıramaz.
Onun vuracağı bağı hiç kimse vuramaz.
Ey mutmain (tatmin bulmuş) nefis,
Rabbine, hoşnut edici ve hoşnut edilmiş olarak dön.
Artık kullarımın arasına gir.
