Ne bilirsin belki o arınacak?
Yahut öğüt dinleyecek de öğüt, kendisine yarayacak.
Kendisini zengin görüp tenezzül etmeyene gelince;
Onun arınmamasından sana ne?
Fakat koşarak sana gelen,
Saygılı olarak gelmişken,
Sen onunla ilgilenmiyorsun.
Hayır (olmaz böyle şey); o (ayetler), bir hatırlatmadır.
Dileyen onu düşünüp öğüt alır.
(O öğüt) Sahifeler içindedir: Değer verilen,
Saygı ile yükseltilen, tertemiz (sayfalar)
Değerli, iyi (yazıcıların).
Kahrolası insan, ne kadar da nankördür!
(Allah) Onu hangi şeyden yarattı?
Nutfe (sperm)den. Onu yarattı, ona biçim verdi.
Sonra ona yolu kolaylaştırdı.
Sonra onu öldürdü, kabre koydurdu.
Sonra dilediği zaman onu diriltip kaldırdı.
Hayır, insan, O'nun kendisine emrettiğini yapmadı.
İnsan şu yiyeceğine baksın.
Sonra toprağı güzelce yardık da,
Sizin ve hayvanlarınızın geçimi için.
Çarpınca kulakları sağır eden o gürültü geldiği zaman,
İşte o gün kişi kaçar: kardeşinden,
O gün, onlardan her kişinin, kendisine yeter derecede işi vardır.
Yüzler var ki o gün parıl parıl,
Yüzler de var ki o gün tozlanmış.
Onları karanlık bürümüş (öylesine üzgün, öylesine dertli).
İşte onlar kafirler, Hak'tan sapanlardır.
