Surah Nuh Suresi

Şüphe yok ki biz, onlara elemli bir azap gelmeden korkut kavmini diye göndermiştik Nuh'u, kavmine.

Demişti ki: Ey kavmin, ben, sizi apaçık bir korkutucuyum.

Gayrı kulluk edin Allah'a ve çekinin ondan ve itaat edin bana da.

Suçlarınızı yarlıgasın ve sizi, muayyen bir vaktedek geciktirsin. Şüphe yok ki Allah'ın takdir ettiği vakit geldi mi gecikmesine imkan yoktur eğer biliyorsanız.

Rabbim demişti, ben kavmimi gece ve gündüz çağırdım.

Benim çağırmam, ancak onların kaçmasını arttırdı.

Ve gerçekten de ben, onları, sen yarlıgayasın, suçlarını örtesin diye ne vakit çağırdıysam parmaklarıyla kulaklarını tıkadılar ve elbiselerine büründüler ve ısrar ettiler ve ululandıkça ululanmaya kalkıştılar.

Sonra onları, gerçekten de yüksek sesle çağırdım.

Sonra açığa vurup yaydım onlara ve gizlice konuştum, davet ettim onları da.

Dedim ki: Rabbinizden yarlıganma dileyin, şüphe yok ki o, bütün suçları, tamamıyla örter.

Size gökten faydalı ve bol yağmurlar yollar.

Ve size, mallar, oğullar vererek yardım eder ve size bağlar, bahçeler halk eder ve ırmaklar yaratır.

Ne oldu size ki Allah'ın, büyük, ulu ve şerefli bir mabud olduğunu ummuyorsunuz?

Ve halbuki o, sizi haldenhale koyarak halk etmiştir.

Görmez misiniz Allah, nasıl da gökleri yedi kat yaratmıştır.

Ve o göklerde, aya bir ışık vermiş ve güneşi de, her yanı aydınlatan bir çırağ olarak halk etmiştir.

Ve Allah, yeryüzünden size nebatlar bitirmiştir.

Sonra da sizi gene oraya yollar ve oradan çıkarır.

Ve Allah, yer yüzünü size bir döşeme, bir yaygı olarak yaratmıştır.

Oradaki genişgeniş yollara dalıp gidin diye.

Nuh demişti ki: Rabbim, şüphe yok ki onlar, bana isyan ettiler ve malı ve evladı, ancak ziyanını arttırıp duran kişiye uydular.

Ve pek büyük düzenler kurmaya giriştiler.

Ve sakın dediler, mabutlarınızı bırakmayın, hele ne Vedd'i bırakın, ne Suva'ı, ne de Yaguus'u ve Yauk'u ve Nesr'i.

Ve andolsun ki bunlar, birçok kişileri doğru yoldan çıkardılar ve zalimlerin, ancak sapıklığını arttır.

Suçları yüzünden de bunlar, sulara boğuldular da ateşe atıldılar, derken Allah'tan başka bir yardımcı da bulamadılar.

Ve Nuh, demişti ki: Rabbim, yeryüzünde kafirlerden bir tek kişi bile bırakma.

Şüphe yok ki onları bırakacak olursan kullarını yoldan çıkarırlar ve ancak gerçekten sapan ve iyiden iyiye kafir olan evlatlar yetiştirirler.

Rabbim, benim suçlarımı ört ve anamınbabamın ve inanarak evime kimler girdiyse onların ve erkek, kadın bütün inananların suçlarını ve zalimleri de ancak mahvet, helak vesilelerini arttır onların.