Surah Hicr Suresi

Elif lam ra, budur kitabın ve her şeyi açıklayan Kur'an'ın ayetleri.

Nice demler gelecek ki kafirler, ne olur keşke biz de Müslüman olsaydık diyecekler.

Bırak onları, yesinler, geçinsinler ve isteklere düşüp oyalansınlar, yakında bilecekler.

Ve biz hiçbir şehri helak etmedik ki helak edeceğimiz zaman, malum ve mukadder olmasın.

Hiçbir ümmet, ne helak edileceği zamanı mukadder vaktinden öne alabilir, ne de onu geciktirebilir.

Ve derler ki: Ey kendisine Kur'an indirilen sen gerçekten de delisin.

Gerçeklerdensen neden meleklerle gelmiyorsun bize?

Biz melekleri, ancak hak ve gerçek olarak indiririz, indiririz ama o vakit de mühlet vermeyiz, göz açtırmayız kafirlere.

Şüphe yok ki Kur'an'ı biz indirdik ve şüphe yok ki onu mutlaka koruyacağız.

Andolsun ki senden önce, evvelki ümmetlere de peygamberler göndermiştik.

Hiçbir peygamber göndermedik ki alay etmesinler onunla.

Biz böylece, Kur'an'ı, yüreklerine kadar sokarız da.

Gene ona inanmazlar ve gerçekten, eskilerin yoluyoradamı da böylece olup bitmiş, onlar da bu yüzden azaba uğrayıp gitmiştir.

Onlara gökten bir kapı açsak da melekler, o kapıdan inip çıksalar.

Bunu görürler de gene ancak derler, gözlerimiz bağlandı bizim, hatta büyülenmiş bir topluluğuz biz.

Andolsun ki gökte burçlar halkettik ve göğü, seyredenlere bezedik.

Ve onu, bütün taşlanmış Şeytanlardan koruduk.

Ancak hırsızlama bir şey duymaya kalkışan olursa onun da ardından apaçık görünen bir ateş yalımıdır gönderdik.

Yeryüzünü, enine boyuna döşedik ve orada metin dağlar yarattık ve oradan, taktirimize göre, her şeyi bitirdik.

Orada sizin için de, sizin rızıklandırmadığınız mahlukat için de geçim sebepleri halkettik.

Hiçbir şey yoktur ki hazineleri, katımızda olmasın ve biz onu ancak malum bir miktarda indiririz.

Yüklü rüzgarlar gönderdik de gökten yağmur yağdırdık, suya kandırdık sizi ve onu koruyup saklayan siz değilsiniz.

Ve şüphe yok ki ancak biz diriltiriz, biz öldürürüz ve biziz her şeye varis olan.

Ve andolsun ki önce geçip gidenlerinizi de biliriz, sonraya kalanlarınızı da.

Ve şüphe yok ki Rabbin, hepsini de haşreder; şüphe yok ki o, hüküm ve hikmet sahibidir ve her şeyi bilir.

Andolsun ki biz Âdem'i, kuru, kokmuş, şekil ve suret verilmiş balçıktan yarattık.

Şeytan'ıysa daha önce, yakıp öldürücü bir harareti olan ateşten yarattık.

An o zamanı ki Rabbin, meleklere demişti: Gerçekten de ben, kuru, kokmuş, şekil ve suret verilmiş balçıktan bir insan yaratacağım.

Onun yaratılışını tamamlayıp kemale getirerek ruhumdan ruh üfürünce derhal ona karşı secdeye kapanın.

Meleklerin hepsi birden secde ettiler.

Ancak İblis secde etmedi, secde edenlere katılmaktan çekindi.

Ey İblis dedi, sana ne oldu da secde edenlere katılmaktan çekindin?

Kuru, kokmuş, şekil ve suret verilmiş balçıktan yarattığın insana dedi, ben secde etmem.

Çık buradan dedi, şüphe yok ki taşlanmış, kovulmuşsun sen.

Ve gerçekten de din gününe dek lanet sana.

Rabbim dedi, onların tekrar dirilecekleri güne dek mühlet ver, yaşat beni.

Şüphe yok ki dedi, sen, mühlet verilmişlerdensin.

Malum vaktin gelip çatacağı güne dek.

Rabbim dedi, beni rahmetinden mahrum ettiğin gibi bende kötülükleri, yeryüzünde onlara bezeyecek, onları isyan ettirerek hepsini de rahmetinden mahrum edeceğim.

Ancak ihlasa sahip edilmiş kulların müstesna.

Tanrı, işte bu yol dedi, dosdoğru bana varan yol.

Şüphe yok ki kullarıma hiçbir suretle gücün yetmez, ancak sana uyan azgınlara yeter senin gücün.

Ve şüphe yok ki onların hepsine de vaadedilen yer, cehennemdir.

Orasının yedi kapısı var, her kapıya da onlardan bir kısmı ayrılmıştır.

Şüphe yok ki çekinenler, cennetlerde ve ırmak başlarındadır.

Esenlikle emin olarak girin cennetlere.

Gönüllerindeki kini, hasedi, ta kökünden söküp attık onların, kardeşlerdir, birbirlerine karşı tahtlar üstünde otururlar.

Orada ne bir yorgunluk duyarlar, ne de oradan çıkarılırlar.

Haber ver kullarıma, şüphe yok ki ben suçları örterim, rahimim.

Ve şüphe yok ki azabım da pek elemli bir azaptır.

Onları, İbrahim'e gelen misafirlerden de haberdar et.

Hani, huzuruna girmişler de esenlik sana demişlerdi; o da, biz gerçekten de sizden korkuyoruz demişti.

Korkma demişlerdi, biz sana, bilgi sahibi bir erkek evlat müjdeliyoruz.

İhtiyarlık çağımda mı demişti, bana müjde veriyorsunuz? Neye istinaden müjde vermektesiniz bana?

Sana öyle bir müjde veriyoruz ki gerçektir bu, sakın ümidini kesenlerden olma demişlerdi.

O da Rabbinin rahmetinden demişti, ancak doğru yoldan sapanlardan başka kim ümit keser?

Ey elçiler demişti, başka ne memuriyetiniz var?

Biz demişlerdi, şüphe yok ki mücrim bir topluluğa gönderildik.

Ancak Lut ve soyu müstesna; onların hepsini de mutlaka kurtaracağız.

Yalnız karısını kurtarmayacağız, onun, helak olanlarla beraber şehirde kalmasını takdir ettik.

Elçiler Lut ailesine geldikleri zaman.

O, siz dedi tanınmamış kimselersiniz.

Onlar, biz dediler, onların şüphe ettikleri şeyi getirdik.

O gerçek haberle geldik sana ve biz doğru sözlüyüz.

Gece yarısından sonra aileni yola çıkar, sen de artlarına düş, hiçbiriniz arkanıza bakmayın, emrolunacak yere geçingidin.

Ve bu işi ona vahyettik de hiç şüphe yok ki dedik, sabah çağı bunların kökleri kesilir.

Şehir halkı, birbirlerini müjdeleyerek misafirlerin yanına geldi.

Lut, bunlar benim konuklarım dedi, onlara karşı utandırmayın beni.

Allah'tan çekinin de mahzun etmeyin beni.

Seni konuk kabul etmekten menetmedik miydi dediler.

Lut, evlenecekseniz işte kızlarım, onları alın dedi.

Ömrün hakkı için onlar, gafletten adeta sarhoştular, gaflet içinde şaşkın bir haldeydiler.

Güneş doğduktan sonra onları bir bağırış, helak ediverdi.

Ülkelerinin altını üstüne getirdik, üstlerine balçıktan meydana gelmiş taşlar yağdırdık.

Şüphe yok ki bunda düşünenlere ibretler var.

Ve şüphe yok ki o şehir, hala herkesin yol uğrağı olan bir yerde.

Şüphe yok ki bunda, inananlar için bir delil var.

Ashab-ı Eyke de gerçekten zalimdi.

Öcaldık onlardan; iki şehir de apaçık görünmede, yol uğrağında hala.

Ashabı Hicr de peygamberini inkar etti.

Delillerimizi göstermiştik onlara, fakat onlardan yüz çevirmişlerdi.

Ve evlerini dağlarda oyarlar, emin bir halde yaşarlardı.

Sabah çağına erdikleri gibi bir bağırış yüzünden helak olup gittiler.

Kazandıkları mal ve servet, azabı defedemedi onlardan.

Ve biz, gökleri ve yeryüzünü abes olarak halketmedik ve kıyamet, mutlaka gelecektir, aldırış bile etme, bir hoşça vaz geç onlardan şimdilik.

Şüphe yok ki Rabbin, her şeyi yaratandır ve her şeyi bilir.

Andolsun ki biz sana, tekrarlanan yedi ayeti ve pek büyük olan Kur'an'ı verdik.

Onlara verdiğimiz mala, evlada göz dikme, onlar için tasalanıp gam yeme, inananlara karşı kanadını indir, onları koru, onlara karşı mütevazı ol.

Ve de ki: Hiç şüphe yok ki ben, gerçekten de bir korkutucuyum.

Nitekim bölükbölük olanlara da indirmiştik.

Öyle kişilerdi onlar ki Kuran'ı parçaparça ettiler; bir kısmına inandılar da bir kısmına inanmadılar.

Andolsun Rabbine ki onların hepsine soracağız.

Yaptıkları şeyleri.

Artık sen emredildiğin şeyi açıkla ve şirk koşanlardan yüz çevir.

O alaycılara karşı biz yeteriz sana.

Onlar, Allah'tan başka tanrılar da kabul etmişlerdir; yakında bilip anlayacaklar.

Ve andolsun biliriz ki şüphe yok, söyledikleri sözlerden yüreğin sıkılır.

Artık Rabbine hamd ederek tenzih et ve secde edenlerden ol.

Ve ölüm gelip çatıncaya dek Rabbine ibadet et.