سورة Al-Haaqqah ( The Inevitable )

Momenti i fundit,

Ç’është momenti i fundit i (pashmangshëm),

Çka të tregon se ç’është momenti i fundi?

Themud dhe Ad e përgënjeshtruan shkatërrimin e botës,

Prandaj Themud u shfaros me ushtimë,

Kurse Ad është shfarosur me furtunë vërshëlluese,

Që e leshoi kundër atyre shtatë netë e tetë ditë pa ndërprerë dhe ke parë në te njerëz të lëvarur sikur trupa të trashë hurmash.

A e sheh, ka mbetur kush prej tyre?

Edhe Faraoni dhe ata para tij, mëkatarë, kanë gabuar.

Dhe janë ngritur kundër Profetit të Zotit të vet, andaj Ai i dënoi me dënim të rëndë.

Ne juve, kur u përmbyti uji, të tërëve u kemi bartë në anije,

Për t’ua bërë atë si këshillë që do ta ruajë veshi që dëgjon

Dhe kur të fryhet në sur vetëm një herë.

E toka me kodra të ngrihet edhe menjëherë të thërrmohen.

Atë ditë do të ndodhë momenti i fundit (kijameti).

Edhe qielli do të çahet. Atëherë ai do të jetë i thyeshëm.

Edhe engjujt, etë, atë ditë do të qëndrojnë në skaje të tij e përmbi vete do të bartin fronin e Zotit tënd.

Atë ditë do të jeni të eksponuar dhe asnjë fshehtësi juaja nuk mbetet e fshehtë.

Ai të cilit do t’i jipet libri në dorën e djathtë të tij, do të thotë: “Qe, lexomani librin tim!

Unë kam menduar me kohë se do të jap llogari”.

dhe ai do të jetë fatlum,

Në një xhenet të lartë,

Frytet e të cilit varen mbi krye.

Hani dhe pini, u bëftë mirë, sepse ju në ditët e kaluara e keni fituar këtë.

Kurse ai të cilit libri i jipet në dorë të majtë, do të thotë: “Ku shtë ai fat të mos m’ishte dhënë fare libri.

Dhe të mos disha çfarë është llogaria ime.

Ku është ai fat të isha shporrur;

Pasuria ime kurrgjë nuk më ndihmon

E forca më ka humbur!”

Merrni dhe farkoni

Atë, pastaj digjne në zjarr,

E pastaj lidhne me zinxhirë të gjatë shtatëdhjetë kutë,

Sepse ai nuk besonte në All-llahun e madh,

Dhe nuk ka kontribuar për t’u ushqyer varfnjaku.

prandaj, ai sot këtu nuk ka mi,

As ushqim tjetër përveç të lanave,

Që nuk i han kush përveç mëkatarëve.

Po betohem në atë që e shihni.

Ai është, njëmend, fjalë e shpallur e Profetit fisnik,

Dhe në atë që nuk i shihni,

Dhe nuk është fjalë e ndonjë poeti, por ju pak kush besoni!

Dhe as fjalë të ndonjë magjistari, por ju pak mendoni.

Është shpallje nga Zoti i botërave.

E sikur të shprehte lloj-lloj fjalësh për ne,

Do ta kishim kapur për dorën e djathtë,

E pastaj do t’i pritnim damarin e qafës.

Dhe askush prej jush nuk do të mund t’i ndihmojë.

Ai (Kur’ani) është mësim për të devotshmit,

Ndërsa ne e dimë me siguri se në mesin tuaj ka përgënjeshtarë,

Dhe ai është shkak i vuajtjes së mosbesimtarëve,

Kurse ai është e vërtetë e fortë,

Prandaj, ti lartëso emrin e Zotit tënd të madhërishëm!