Nun. Pasha lapsin dhe atë çka shkruajnë,
Ti, me mëshirën e Zotit tënd, nuk je i marrë;
Ti me siguri do të kesh shpërblim të vazhdueshëm,
Sepse ti je, me të vërtetë, me moral; të lartë.
Do ta shohësh edhe ti, a edhe ata do ta shohin,
Cili prej jush është i marrë?
Zoti yt e di më së miri se kush ka devijur nga rruga e tij dhe Ai i di mirë të udhëzuarit.
Prandaj mos i përfill përgënjeshtarët.
Ata dëshirojnë që ti të gënjesh e të gënjejnë edhe ata.
Prandaj, mos dëgjo asnjë betues të nënçmuar,
Shpifës, që vetëm bart fjalët e huaja,
Penguesin për vepra të mira, mëkatmadhin,
Zemërprishurin madje edhe kopil,
Vetëm se ka pasuri dhe shumë djem.
E kur i kumtohen ajeet tona, thotë: “Këto janë legjenda të lashta!”
Atë do ta shënojmë në hundë.
Ata i kemi vënë në sprovë, siç patëm vënë në sprovë pronarët e kopshtit kur u betuan se me siguri herët në agim do ta vjelin.
Por nuk thanë: “Në dashtë Zoti!”
Dher deri sa ata flinin, atë (kopshtin) e vizitoi një grup vizitorësh nga Zoti yt.
Ndërsa ata në agim e thërrisnin njëri-tjetrin,
“hpejtoni te arat tuaja, nëse doni t’i vilni”!
Dheu nisën duke përshpëritur në mes veti,
Sot kurrsesi mos t’iu hyjë aty ndonjë i varfër.
Dhe shkuan, të vendosur përzbatimin (e asaj që thanë),
Por kur e panë, thanë: “Ne paskeshim dështuar!”
për më tepër edhe jemi dëmtuar (rjepur).
Njëri, si mëi miri i tyre, tha: “A nuk ju kam thënë, përse nuk falenderoni?”
“Qoftë lartësuar Zoti ynë – thanë, - ne pa dyshim kemi qenë mizorë”!
Dhe pastaj filluan të qortojnë njëri-tjetrin.
“Të mjerët ne! – thonin – Ne me të vërtetë kemi qenë të shfrenuar.
Zoti ynë mund të na jap më mirë se ajo, ne vetëm te Zoti ynë shpresojmë!”
Ashtu ka qenë dënimi, kurse dënimi i botës tjetër është edhe më i madh, ta dinë!
Nuk ka dyshim se të devotshmit do të kenë te Zoti i tyre kënaqësi të xhennetit.
“A mos sillemi njëlloj me musimanët si me mëkatarët?
Çka është me ju, si po gjykoni?”
A keni, ndoshta, libër prej nga mësoni,
Se do të keni ate çka e pëlqeni ju?
Ose ju kemi dhënë besën me asi betimi që vlen deri në ditën e kijametit, se do të keni çka ju e caktoni?
Pyeti ata: “kush ua garanton këtë?”
Ose, mos ata kanë shokë? Po le t’i sjellin shokët e vet nëse flasin të vërtetën!
Atë dië kur të shpallet çdo send dhe të thirren për të bërë sexhde e ata nuk do të munden.
Me shikime të varura dhe me poshtërsi mbuluar, se kanë qenë të thirrur të bijnë në sexhde deri sa kanë qenë të shëndoshë.
Prandaj, më le mua edhe ata, të cilët e mohojnë këtë Fjalë (Kur’an). Ne dalëngadal, do t’i afrojmë te dënimi prej nga nuk presin.
Edhe afat do t’u japim, sepse dënimi im është shumë i fortë.
A lyp ti prej tyre shpërblim, e janë të ngarkuar me ndonjë borxh?
Apo ata posedojnë ndonjë fshehtësi që ata e shkruajnë?
Ti duro deri në caktimin e Zotit tënd dhe mos u bën si ai i peshkut (Junusi) që u lut i zemëruar.
Dhe sikur të mos i mbërrinte mëshirë e Zotit të tij do të isht ehudhur në vend të shkretë dhe i urrejtur,
Por Zoti i tij e ka zgjedhur dhe e ka bërë një nga ata të mirët.
Mosbesimtarët gati sa nuk të shafisin me shikimet e tyre, kur dëgjojnë qortimin (Kur’anin) dhe thonë: “Ai me siguri është i marrë”!
Ai nuk është tjetër vetëm se vërejtje për tërë botërat!
