Alif Lam Ra. Këto janë ajete të Librit, Kur’anit të qartë.
Shpeshherë mosbesimtarët do të dëshironin të ishin muslimanë.
Lëri le të hanë e të kënaqen dhe le t’i mashtrojë shpresa, - kanë për ta ditur ata!
Dhe nuk kemi zhdukur asnjë qytet pa i ardhur koha e caktuar.
Asnjë popull nuk mundet ta shpejtojë as ta vonojë përfundimin e vet,
Dhe thonë, “Ore ti që po të shpallet qortimi (Kur’ani), njëmend je i marrë!
Pse nuk na sjell engjuj, nëse je i sinqertë?”
Ne engjujt i dërgojmë vetëm me meritë dhe atëherë nuk do të kenë kohë të presin.
Ne, me të vërtetë, e kemi shpalur Kur’anin dhe pa dyshim ne jemi mbrojtësit e tij.
Ne edhe përpara teje kemi dërguar profetë popujve të mëparshëm,
Por atyre nuk u ka ardhur asnjë profet, e ata të mos jenë tallur.
Ja, ashtu ne e fusim atë (Kur’anin) në zemrat e mëkatarëve.
A nuk i besojnë atij, por dihet se çka u bë me popujt e hershëm.
Edhe sikur të kishin hapur në qiell ndonjë derë për ata dhe ata të kalonin nëpër të duke u ngjitur,
Prapë do të thoninn: “Sigurisht neve na kanë lënë sytë; ne jemi njerëz të magjepsur!”
Dhe ne kemi bërë në qiell sisteme yjesh dhe kemi zbukuruar për shikuesit.
Dhe e ruajmë atë prej çdo djalli të mallkuar,
Përveç kush vështron tinëzisht dhe e godit një yll i dukshëm.
Ndërsa tokën e kemi shtruar dhe nëpër të kemi shpërndarë male të palëvizshëm dhe kemi bërë që në të të mbinë çdo send me masë,
Dhe kemi bërë për ju në të burim jetese, si edhe për ataqë nuk i ushqeni ju.
Dhe nuk ka asgjë që të mos e ketë burimin te na, por ne nga ajo japim vetëm aqsa është e nevojshme.
Ne dërgojmë erërat të mbarësojmë dhe nga qielli lëshojmë shiun me të cilin ju ngimë – dhe ju nuk dispononi me atë.
Dhe vetëm ne ngjallim dhe vdesim, dhe vetëm ne mbesim trashëgimtar.
Dhe ne e dimë atë çka ka kaluar para jush dhe e dimë edhe atë çka vjen pas.
Kurse Ai, Zoti yt, pa dyshim, të gjithë do t’i tubojë. Ai është i urtë dhe shumë i dijshëm.
Ne e kemi krijuar njeriun nga balta e argjilit, e formësuar,
Kurse exhinët, qysh më parë i kemi krijuar nga zjarri semum (i këndellur).
Dhe kur Zoti yt u tha engjujve: “Unë jam krijues i njeriut nga balta, nga balta e tharë,
Dhe pasi që i kam dhënë fizionomi dhe i kam dhënë edhe shpirt, ju përuluni!”
Dhe të gjithë engjujt, së bashku, iu përulën.
Por Iblisi, jo. Ai refuzoi të jetë me ata që iu përulen.
“O Iblis, - i tha Ai, - Ç’është me ty që nuk u përule?”
Nuk më ka hije, - tha, - t’i përulem një njeriu të cilin e krijove nga balta, nba balta e tharë”.
“Atëherë, pra, dil prej aty, - i tha Ai, ti me të vërtetë je i mallkuar.
Dhe mallkimi të ndjektë deri në ditën e kijametit!”
“O Zoti im, - tha, - më jep afat deri në ditën kur do të ringjallen!”
“Të qoftë dhënë afati, - i tha Ai. –
Deri në atë ditën e caktuar”.
“O Zoti im, - tha, - për atë që më ke shpjerë në humbje, unë atyre në tokë do t’ua zbukuroj punët e tyre, do t’i shpiej gjithsesi në humbje,
Përveç atyre robërve të tu të sinqertë”.
“Kjo, - tha Ai, - është rruga e drejtë imja.
Ti nuk ke kurrfarë kompetence ndaj robërve të mi, përveç atyre të devijuarve, të cilët të kanë pasuar ty”.
Për tërë ata vendtakimi është në xhehennem,
Që i ka shtatë dyer. Nëpër secilën derë do të kalojë një numër i caktuar.
Pa dyshim të devotshmit do të jenë në kopshte dhe burime.
“Hyni aty të sigurtë, të liruar nga frika!”
Dhe nga krahërorët e tyre do t’ua heqim smirën, ata do të qëndrojnë të gëzuar sikur vëllezër njëri përball tjetrit,
Aty nuk i pret kurrfarë lodhje, dhe nuk do të nxirren prej tyre.
Lajmëroi robërit e mi se Unë, njëmend, jam ai që fal dhe mëshirëplotë,
Por edhe dënimi im është, pa dyshim i dhembshëm.
Edhe lajmëroi ata për musafirët e Ibrahimit,
Kur hynë dhe i thanë: “Paqe”! E ai u tha: “Ne frikësohemi prej jush”.
“Mos u frikëso, - i thanë, - ne të përgëzojmë ty se do të keshë një djalë të mësuar”.
“A më përgëzoni tani kur më ka zënë pleqëria? - tha ai. – Me çka po më përgëzoni?”
I thanë: “Të përgëzojmë me një realitet dhe për këtë mos e humb shpresën!”
Po kush e humb shpresën në mëshirën e Zotit të vet, përveç atyre të devijuarëve e të humburëve.
“Po ç’punë keni ju, o të dërguarë! – u tha.
“Ne jemi dërguar te një popull mëkatar, - i thanë ata.
Përveç familjes së Lutit që do ta shpëtojmë të tërë,
Me përjashtim të gruas së tij, e kemi vendosur, ajo do të jetë e dënuar me të tjerët”.
Dhe kur erdhën të dërguarit te familja e Lutit.
Ai u tha: “Ju jeni, sigurisht, njerëz të panjohur”.
“Jo, - i thanë ata, - por po të sjellim atë në çka dyshojnë këta,
Dhe të sjellim realitetin që do të ndodhë, dhe ne, sigurisht, jemi të sinqertë.
Transfero familjen tënde natën vonë, kurse ti rri në prapavijë të tyre, dhe asnjë prej jush le të mos kthehet, por shkoni atje për ku ju urdhërohet!”
Dhe ne ia shpallëm atë që do të ndodhë. Se ata të gjithë, do të zhduken mu në agim.
Dhe erdhën bashkëqytetarët, të gëzuar.
“Këta janë musafirët e mi, - u tha ai, - mos më turpëroni!
Dhe frikësohuni All-llahut, e mos më poshtëroni!”
A nuk ta kemi ndaluar, - i thanë, - të pranosh njerëz si musafirë?”
“Qe ku i keni vajzat e mia, - tha ai, - nëse dëshironi të bëni diçka.
“Pasha ty, ata janë humbur në dehjen e tyre.
Dhe ata i përfshiu, me të lindur të diellit, një ushtimë e madhe.
Dhe ne e përmbysëm, ajo që ishte lartë e vumë poshtë, dhe mbi ta lëshuam një rrebesh dhe të gurëzuar, sikur shiu.
Në këtë ka, njëmend, argumente për ata që i hetojnë.
Dhe ai qytet ështëpranë rrugës edhe tash.
Në këtë ka mësime për ata që besojnë,
Por edhe banorët e Ejkes kanë qenë kriminelë.
Prandaj u jemi hakmarrë dhe që të dy janë pranë rrugës dhe shihen haptazi.
Edhe banorët e Hixhrit i kanë përgënjeshtruar profetët,
Dhe ne u patëm dhënë argumentet tona, por ata ua kthenin shpinën.
Dhe skalitnin shtëpiat në shkrepa, të qetë e të sigurtë.
Por edhe ata i goditi ushtima e tmerrshme, në agim.
Dhe nuk u bëri dobi ajo që kishin fituar
Ne nuk i kemi krijuar qiejt dhe tokën edhe çka ka ndërmjet tyre pa arsye. Momenti i fundit, me siguri, do të vijë, prandaj ti sillu me shpirtëgjërësi.
Zoti yt është gjithkrijues dhe i gjithdijshëm.
Ne të kemi shpallur shtatë ajete që përsëriten, edhe Kur’anin e madhërueshëm.
Mos të ikë assesi syri në atë që ne u japim për kënaqësi disave, dhe mos u mërzit për ata, kurse ndaj besimtarëve jij i butë.
Dhe thuaj: “Unë jam vetëm qortues i hapët!”
Siç u kemi shpallur qortim klasifikuesve,
Të cilët e kanë identifikuar Kur’anin me gjini (letrare)
Qe pasha Zotin tënd, ata të gjithë do t’i marrim në përgjegjësi,
Ti prediko atë që të urdhërohet dhe hiqu politeistëve.
Ne të mjaftojmë ty kundër atyre të cilët tallen.
Me All-llahu dhe bëjnë edhe tjetër Zot. Do të shohin ata!
Ne mirë e dimë se të vjen rënd ajo që flasin ata.
Por madhëro Zotin tënd dhe falenderoje, edhe bëhu nga ata që përulen.
Dhe adhuro Zotin tënd, sa të jesh gjallë!
