Lexo në emër të Zotit tënd, i cili ka krijuar (të gjitha),
i cili e krijoi njeriun nga gjaku i droçkuar (embrioni),
lexo, se Zoti yt, është më bujari,
që ia mësoi njeriut pendën (të shkruajë),
që njeriut ia mësoi atë që nuk e diti.
Jo, jo! (megjithatë), me të vërtetë, njeriu ka kalur kufirin (në të keqe),
posa e ka ndier veten të pasur (se nuk i nevojitet askush),
e, me të vërtetë, kthimi është te Zoti yt!
A e ke parë ti atë që pengon
njeriun (adhuruesin) kur falet (bënë namaz)?
Më thuaj ti (o Muhammed!), nëse ai mendon se është në rrugën e drejtë,
apo rekomandon që të adhurohen idhujt,
e, çka mendon ti nëse ai i përgënjeshtron (argumentet Tona) dhe kthehet?
A nuk e di ai – se Zoti i sheh të gjitha (e dhuron të mirin, ndërsa e dënon të keqin)?
Jo, jo! Me të vërtetë, nëse nuk tërhiqet nga kjo, do ta kapim për flokësh (gërshetën),
për flokët (gërshetin) e gënjeshtarit dhe fajtorit,
e, ai le ta thërras shoqërinë e vet (në ndihmë).
Na do t’i thërrasim Zebanijt (rojet e Skëterrës).
Jo, jo! Mos iu përul ti atij; por bënë ti sexhde dhe afroju (Zotit tënd)!
