Surah El Kalem

Nûn. Pasha pendën dhe në atë që shkruajnë ata,

ti, me dhuntinë e Zotit tënd, nuk je i marrë;

ti, me të vërtetë, do të jesh përherë i shpërblyer

dhe, me të vërtetë, ti je me virtyte të mëdha

dhe, ti do të shohësh, por edhe ata (jobesimtarët) do të shohin,

kush nga ju është i marrë.

Zoti yt e di më së miri për atë që e ka devijuar rrugën e tij dhe Ai i di mirë ata që janë në rrugën e drejtë.

Andaj, mos ju përul ti atyre që përgënjeshtrojnë.

Ata dëshirojnë që ti të bësh lëshime, e të bëjnë (lëshime) edhe ata,

dhe mos ju përul ti atyre që betohen (rrejshëm), e që janë të poshtër,

lajkatarit dhe atë që transmeton fjalët për të keq;

penguesin e të mirav, e kundërvajtësin e mëkatarin e madh;

të ashpërit dhe pos kësaj edhe kopil, -

(mos ju përul ti) për shkak se është i pasur dhe ka shumë djemë,

i cili kur t’i lexohen ajetet Tona (Kur’ani), thotë: “Këto janë vetëm përralla të (popujve të) lashtë!”

Na (së shpejti), do t’ia damkosim hundën atij!

Na, do t’i provojmë ata (jobesimtaët), sikundër që i kemi provuar pronarët e kopshtit, të cilët ishin betuar se në mëngjes do t’i marrin frutet;

e nuk patën thënë: “Nëse do Zoti!”

Dhe, e goditi atë (kopshtin) një fatkeqësi nga Zoti yt, derisa ata flinin

dhe ai (kopshti) gëdhiu i shkretëruar.

Kurse, në agim, ata, e thirrën njëri-tjetrin:

“Nxitoni herët në kopshtin tuaj, nëe doni t’i tuboni frutet!”

Dhe at au nisën duke biseduar qetësisht:

“Mos të lejojmë që të paraqitet asnjë i vobektë në kopshtin tonë!”

Dhe, ata u nisën herët, të bindur se do të mund t’i pengojnë ata (të vobektit),

e kur e panë (kopshtin e shkretëruar), ata thanë: “Na, me të vërtetë, qenkemi të humbur;

por, jo, jo, - krejt paskemi mbaruar!”

Njëri më i arsyeshëm, prej tyre tha: “A nuk ju thashë unë se duhet ta kujtoni Perëndinë!”

“Lavdëruar qoftë Zoti ynë!” – thanë. Na, me të vërtetë, paskemi qentë të padrejtë!”

Dhe, atëherë filluan ta qortojnë njëri-tjetrin.

“Sa keq për ne!” thanë ata – ne, me të vërtetë, paskemi qenë të egërsuar;

Zoti ynë mund të na japë edhe më të mirë se këtë; me të vërtetë, ne mbështetemi te Zoti ynë!”

I tillë ka qenë dënimi, e dënimi në jetën tjetër është më i madh, nëse e dinë!

Për ata që i druajnë Perëndisë, te Perëndia do të ketë kopshte të dhuntisë, -

Vallë, a do t’i barazojmë muslimanët me njerëzit e këqinj?! –

Çka keni ju, si gjykoni ju?!

A keni ju ndonjë libër, në të cilin lexoni

se do të keni atë që e zgjedhni ju?

Apo, a ka për ju betime të mëdha, që do të vlejnë deri në Ditën e Kijametit, e që do ta keni atë çka e keni caktuar.

Pyeti ata – kush është garantues për këtë.

Ose, a kanë ata bashkëpunëtorë në këtë. E, le t’i sjellin ata bashkëpunëtorët e tyre, nëse flasin të vërtetën.

(Kujtoju) Ditën e vështirë, kur zbulohen të gjitha dhe ata ftohen (thirrën) që të përulen në tokë (në sexhde), e nuk munden (nuk do të kenë fuqi),

(ata do të jenë) me sy ulur dhe krejtësisht të poshtëruar, - e, me të vërtetë, kanë qenë të ftuar në përulje (sexhde), derisa qenë gjallë dhe shëndoshë.

Prandaj, më lë ti Mua, (Unë) do t’i dënoj ata që e mohojnë këtë Thënie (Kur’anin), Ne ata gradualisht do t’i mashtrojmë (për dënim) në mënyrë të panjohur

dhe u japim atyre afat, se, me të vërtetë, mashtrimi Im është i fortë!

A po kërkon ti shpërblim nga ata, e ata janë të rënduar nga borxhet?

E, a ka tek ata dijeni të fshehtë, e ata po i përshkruajnë ato?

Duro ti për gjykimin e Zotit tënd dhe mos u bën si peshkatari (Junusi), kur iu lut Zotit të vet, e ai (Junusi) ishte i hidhëruar,

dhe, sikur mos ta arrinte atë mirësi prej Perëndisë, ai do të hudhej në një shkretëtirë e do të ishte i qortuar,

por, Zoti i tij e ka zgjedhur dhe e ka bërë atë në grupin e njerëzve të mirë.

Pothuajse, me të vërtetë, jobesimtarët duan të të rrëzojnë me shikim kur dëgjojnë Kur’anin, duke thënë: “Ai, në të vërtetë, është i marrë!”

E, ai (Kur’ani), është këshillë për tërë botën!