Surah Kaf

Kâf. Pasha Kur’anin e madhërueshëm,

Po, ata janë çuditur që nga mesi i tyre u ka ardhur një paralajmërues, e mohuesit thonë: “Kjo gjë është e çuditshme”.

Vallë, a pasi të vdesin e të bëhemi dhé (do të ringjallemi)? Ai kthim është i largët!”

Na dimë çka do t’ua mungojë toka atyre (pasi të vdesin), te Ne është Libri që i ruan të gjitha.

Aq më tepër, ta e mohuan të Vërtetën kur u erdhi dhe ata janë në gjendje të luhatshme (në çështjen e profetnisë).

A, nuk e kanë shikuar ata qiellin që qëndron mbi ta, si e kemi ndërtuar dhe zbukuruar, e i cili nuk ka kurrfarë të mete (çrregullimi)!

E, Tokën e kemi shtruar dhe në të kemi shpërndarë male të palëvizshme dhe kemi bërë që nga ajo të mbijnë gjithfarë lloj bimësh të bukur,

për t’u menduar dhe këshilluar çdo rob që i drjtohet Zotit të vet.

Ne nga qielli lëshojmë ujin (shiun) e bekuar dhe bëjmë që me të, të ujiten kopshtijet dhe drithërat që korren.

Dhe palmet e hurmës së lartë me kalavesh njëri mbi tjetrin,

ushqim për robërit (njerëzit), dhe Ne me shi e ringjallim tokën (visin) e vdekur; e kështu do të jetë edhe dalja (prej tokës – ringjallja).

Pas tyre, kanë mohuar populli i Nuhut, edhe banorët e Ressit dhe Themudi,

dhe Adi dhe Faraoni, dhe vëllezërit (populli) e Lutit,

edhe banorët e Ejkës dhe populli i Tubbas; të gjithë ata i kanë përgënjeshtruar pejgamberët dhe ndaj tyre u sendërtua dënimi Im.

E, vallë, mos jemi lodhur Ne gjatë krijimit të parë? Jo, por ata dyshojnë në krijimin e sërishëm.

Na e kemi krijuar njeriun dhe Na dimë çka i pëshpërit shpirti atij, se Ne (me dijeninë Tonë) jemi më afër se damari i tij i qafës,

(dhe nga të dy engjëjt) të cilët i rrinë atij nga ana e djathtë dhe e majtë,

dhe ai nuk e thotë asnjë fjalë e që pranë tij të mos jetë ai që mbikëqyrë.

Mundimet e vdekjes do të arrijnë me siguri – kësaj nuk mund t’i ikësh

dhe do të fryhet në Sur – kjo është Dita e premtimit –

dhe çdonjëri do të vijë, e me të ka grahës dhe dëshmitar.

Ti, me të vërtetë, ke qenë i pakujdesshëm për këtë (momentin e vdekjes), andaj ta kemi ngritur perden (e syve), dhe shikimi yt sot është i prehtë.

E, shoku i tij do të thotë: “Ky pranë meje, është i gatshëm”

(u thuhet): “Hidheni në zjarr çdo mohues inatçi,

pengues i të mirave, që kalon (kufirin) dhe i cili dyshon (në fé),

i cili, pos Perëndisë, beson në zot tjetër – andaj hidhe atë në dënimin më të rëndë!”

E, shoku i tij do të thotë: “O Zoti ynë, unë nuk e kam mashtruar atë, por ai vet ka qenë në humbje të madhe”.

Atyre (Perëndia) do t’ju thotë: “Mos u grindni para Meje, Unë ju kam lajmëruar premtimin (dënimin),

Fjala Ime nuk ndryshohet dhe Unë nuk jam zullumqar i robërve të Mi”.

Në Ditën kur do ta pyesin xhehennemin: “A u mbushe?” e ai, përgjigjet: “A ka edhe më?”

E, xhenneti do t’u afrohet besimtarëve, jo larg.

Kjo ju është premtuar, çdokujt që është penduar dhe ruajtur (nga kalimi i kufirit),

i cili frikohet prej Perëndisë edhe atëhrë kur nuk e sheh kush dhe i cili vie me zemër të kthyer kah Perëndia”.

(U thuhet atyre): “Hyni në të (në xhennet), në qetësi (e mirësi), kjo është Dita e përhershme!”

Në të do të kenë çka të duan – e prej Nesh edhe më shumë.

E, sa gjenerata i kemi shkatërruar par tyre, duke qenë ata më të fortë (se Kurejshit) dhe ata bredhnin nëpër Tokë. – E, a kanë mund të gjejnë strehim?!

Me të vërtetë, për të gjitha këto ka këshillë për atë që ka mend ose që dëgjon, e që është i përqëndruar.

Ne, kemi krijuar qiejt dhe Tokën dhe çdo gjë që gjendet mes tyre për gjashtë ditë (periudha kohore), dhe nuk na përshkoi kurrëfarë lodhje.

Andaj, duroje atë që e thonë ata dhe madhëroje Zotin tënd, dhe falenderoje Atë para lindjes së diellit dhe para muzgut,

dhe madhëroje Atë në një pjesë të natës dhe pas kryerjes së namazit.

Dhe përgjoje ti! Ditën kur thërritësi (engjëlli) thërret prej vendit të afërt,

Ditën kur ata do ta dëgjojnë zërin e vërtetë, ajo do të jetë Dita e daljes (ringjalljes).

Na, me të vërtetë, japim gjallëri dhe japim vdekje dhe te Ne është kthimi!

E, në Ditën kur toka do të çahet e të dalin ata me nxitim; kjo është ringjallja, për Ne (kjo) është lehtë.

Na dimë mirë çka thonë ata; e ti nuk je ai që i shtrëngon ata (të besojnë), por këshilloje me Kur’an atë që i druan premtimit (dënimit) Tim!