نام پروردگار بلندمرتبهات را به پاکی یاد کن.
کسی که آفرید (هرچیز را)، پس (آن را) استوار و برابر کرد.
و کسی که اندازه را (برای هر چیز) مقرر کرد باز هدایت نمود.
و کسی که (از زمینهای علفزار) چراگاه را رویانید.
باز آن را خشک و سیاه ساخت.
ما بر تو (قرآن را) میخوانیم، پس تو دیگر فراموش نخواهی کرد.
مگر آنچه را که الله خواسته باشد (از دلت فراموش میکند)، چون الله آشکار و آنچه که پوشیده است میداند.
و تو را برای شریعت آسان آماده میکنیم.
پس پند ده (مردم را) اگر پند دادن مفید افتد.
کسی که از الله میترسد به زودی پند خواهد گرفت.
و بدبختترین انسانها از آن اجتناب میورزد.
آن کس که در آتش بزرگ داخل خواهد شد.
باز در آن جا نه میمیرد و نه زنده میماند.
البته کسی که خود را از (پلیدی شرک) پاک کرد، رستگار شد.
و نام پروردگار خود را یاد کرد و باز نماز خواند.
ولی شما زندگانی دنیا را ترجیح میدهید.
حال آن که زندگی آخرت بهتر و پایندهتر است.
البته این مضمون در صحیفههای سابق هم آمده است.
صحیفههای ابراهیم و موسی.
