سكربت القرآن الكريم للجميع الإصدار الخامس
دليل نواحي الإصدار السادس Nwahy Directory V6

Surah Al-Muddaththir ( The One Enveloped )

Surah Al-Muddaththir ( The One Enveloped ) - Dari Aya count 56

يَٰٓأَيُّهَا ٱلْمُدَّثِّرُ ﴿١﴾
ای جامه بر خود کشیده.
قُمْ فَأَنذِرْ ﴿٢﴾
برخیز و (مردم را از عذاب الله) بترسان.
وَرَبَّكَ فَكَبِّرْ ﴿٣﴾
و پروردگارت را به بزرگی یاد کن.
وَثِيَابَكَ فَطَهِّرْ ﴿٤﴾
و لباس‌هایت را پاکیزه دار.
وَٱلرُّجْزَ فَٱهْجُرْ ﴿٥﴾
و از پلیدی دوری کن.
وَلَا تَمْنُن تَسْتَكْثِرُ ﴿٦﴾
و بخشش مکن تا بیش از آن بخواهی.
وَلِرَبِّكَ فَٱصْبِرْ ﴿٧﴾
و برای (رضایت) پروردگارت صبر کن.
فَإِذَا نُقِرَ فِى ٱلنَّاقُورِ ﴿٨﴾
پس چون در صور دمیده شود.
فَذَٰلِكَ يَوْمَئِذٍۢ يَوْمٌ عَسِيرٌ ﴿٩﴾
پس آن روز، روزی سخت است.
عَلَى ٱلْكَٰفِرِينَ غَيْرُ يَسِيرٍۢ ﴿١٠﴾
بر کافران آسان نیست.
ذَرْنِى وَمَنْ خَلَقْتُ وَحِيدًۭا ﴿١١﴾
مرا با آن که تنها آفریدمش بگذار.
وَجَعَلْتُ لَهُۥ مَالًۭا مَّمْدُودًۭا ﴿١٢﴾
و به او مال فراوان دادم.
وَبَنِينَ شُهُودًۭا ﴿١٣﴾
و پسرانی که (هر وقت در کنارش) حاضرند.
وَمَهَّدتُّ لَهُۥ تَمْهِيدًۭا ﴿١٤﴾
و برای او (وسائل زندگی را) از هر نظر آماده ساختم.
ثُمَّ يَطْمَعُ أَنْ أَزِيدَ ﴿١٥﴾
(با این حال) باز هم طمع دارد که او را بیشتر دهم.
كَلَّآ ۖ إِنَّهُۥ كَانَ لِءَايَٰتِنَا عَنِيدًۭا ﴿١٦﴾
هرگز نه، زیرا او در مقابل آیات ما عناد می‌ورزید.
سَأُرْهِقُهُۥ صَعُودًا ﴿١٧﴾
(بلکه) به زودی او را به بالا شدن بر گردنۀ سخت مجبور می‌سازم
إِنَّهُۥ فَكَّرَ وَقَدَّرَ ﴿١٨﴾
همانا او (برای مبارزه با قرآن) اندیشید و سنجيد.
فَقُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَ ﴿١٩﴾
پس مرگ بر او باد چگونه سنجید!؟
ثُمَّ قُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَ ﴿٢٠﴾
باز مرگ بر او باد چگونه سنجید؟
ثُمَّ نَظَرَ ﴿٢١﴾
باز نگریست.
ثُمَّ عَبَسَ وَبَسَرَ ﴿٢٢﴾
باز روی ترش کرد و پیشانی در هم کشید.
ثُمَّ أَدْبَرَ وَٱسْتَكْبَرَ ﴿٢٣﴾
باز پشت گردانید و تکبر کرد.
فَقَالَ إِنْ هَٰذَآ إِلَّا سِحْرٌۭ يُؤْثَرُ ﴿٢٤﴾
پس گفت: این (قرآن) چیزی جز جادوی نقل شده (از پیشینیان) نیست.
إِنْ هَٰذَآ إِلَّا قَوْلُ ٱلْبَشَرِ ﴿٢٥﴾
و این (قرآن) نیست مگر گفتۀ بشر.
سَأُصْلِيهِ سَقَرَ ﴿٢٦﴾
(به سزای این سخن) زود است که او را در سقر (دوزخ) داخل کنم.
وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا سَقَرُ ﴿٢٧﴾
و تو چه می‌دانی که سقر چیست؟
لَا تُبْقِى وَلَا تَذَرُ ﴿٢٨﴾
(سقر چیزی است که) نه باقی می‌گذارد و نه رها می‌کند.
لَوَّاحَةٌۭ لِّلْبَشَرِ ﴿٢٩﴾
تغیر دهنده و سوزانندۀ پوست انسان است.
عَلَيْهَا تِسْعَةَ عَشَرَ ﴿٣٠﴾
بر آن (دوزخ) نوزده فرشته (محافظ) مقرراند.
وَمَا جَعَلْنَآ أَصْحَٰبَ ٱلنَّارِ إِلَّا مَلَٰٓئِكَةًۭ ۙ وَمَا جَعَلْنَا عِدَّتَهُمْ إِلَّا فِتْنَةًۭ لِّلَّذِينَ كَفَرُوا۟ لِيَسْتَيْقِنَ ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْكِتَٰبَ وَيَزْدَادَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ إِيمَٰنًۭا ۙ وَلَا يَرْتَابَ ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْكِتَٰبَ وَٱلْمُؤْمِنُونَ ۙ وَلِيَقُولَ ٱلَّذِينَ فِى قُلُوبِهِم مَّرَضٌۭ وَٱلْكَٰفِرُونَ مَاذَآ أَرَادَ ٱللَّهُ بِهَٰذَا مَثَلًۭا ۚ كَذَٰلِكَ يُضِلُّ ٱللَّهُ مَن يَشَآءُ وَيَهْدِى مَن يَشَآءُ ۚ وَمَا يَعْلَمُ جُنُودَ رَبِّكَ إِلَّا هُوَ ۚ وَمَا هِىَ إِلَّا ذِكْرَىٰ لِلْبَشَرِ ﴿٣١﴾
و ما محافظان دوزخ را جز از فرشتگان قرار ندادیم و شمار آنها را نیز جز وسيلۀ آزمایش کافران قرار ندادیم، تا اهل کتاب يقين کنند (که قرآن کتاب آسمانی است) و تا ایمان مؤمنان بیشتر شود و تا اهل کتاب و مؤمنان شک نکنند و تا بیماردلان (منافقان) و کافران بگویند: الله از این مثل چه خواسته است؟ الله این چنین هر کس را که بخواهد گمراه می‌سازد و هر کس را که بخواهد هدایت می‌کند. و لشکرهای پروردگارت را جز او کسی نمی‌داند و این جز اندرزی برای بشر نیست.
كَلَّا وَٱلْقَمَرِ ﴿٣٢﴾
نه چنین نیست (که کفار می‌پندارند)، قسم به ماه.
وَٱلَّيْلِ إِذْ أَدْبَرَ ﴿٣٣﴾
قسم به شب چون پشت کند.
وَٱلصُّبْحِ إِذَآ أَسْفَرَ ﴿٣٤﴾
قسم به صبح چون روشن شود.
إِنَّهَا لَإِحْدَى ٱلْكُبَرِ ﴿٣٥﴾
که دوزخ یکی از نشانه‌های بزرگ (قدرت الله) است.
نَذِيرًۭا لِّلْبَشَرِ ﴿٣٦﴾
در حالیکه ترسانندۀ بشر است.
لِمَن شَآءَ مِنكُمْ أَن يَتَقَدَّمَ أَوْ يَتَأَخَّرَ ﴿٣٧﴾
(ترساننده است) برای هر کس از شما که بخواهد پیش رود (در گناه)، یا پس ماند (از نیکی).
كُلُّ نَفْسٍۭ بِمَا كَسَبَتْ رَهِينَةٌ ﴿٣٨﴾
هر نفس (هر شخص) در گرو کاری است که انجام داده است.
إِلَّآ أَصْحَٰبَ ٱلْيَمِينِ ﴿٣٩﴾
مگر اصحاب دست راست.
فِى جَنَّٰتٍۢ يَتَسَآءَلُونَ ﴿٤٠﴾
که آنها در باغها‌اند و می‌پرسند.
عَنِ ٱلْمُجْرِمِينَ ﴿٤١﴾
از مجرمان (کافران)
مَا سَلَكَكُمْ فِى سَقَرَ ﴿٤٢﴾
که شما را چه چیز در دوزخ در آورد؟
قَالُوا۟ لَمْ نَكُ مِنَ ٱلْمُصَلِّينَ ﴿٤٣﴾
(در جواب) گویند: ما از نمازگزاران نبودیم.
وَلَمْ نَكُ نُطْعِمُ ٱلْمِسْكِينَ ﴿٤٤﴾
و مسکینان را طعام نمی‌دادیم.
وَكُنَّا نَخُوضُ مَعَ ٱلْخَآئِضِينَ ﴿٤٥﴾
(بلکه) با آنانی که سخن باطل می‌گفتند (در کفر گویی) فرو می‌رفتیم.
وَكُنَّا نُكَذِّبُ بِيَوْمِ ٱلدِّينِ ﴿٤٦﴾
و روز جزا را دروغ می‌شمردیم،
حَتَّىٰٓ أَتَىٰنَا ٱلْيَقِينُ ﴿٤٧﴾
تا آن که مرگ به سراغ ما آمد.
فَمَا تَنفَعُهُمْ شَفَٰعَةُ ٱلشَّٰفِعِينَ ﴿٤٨﴾
پس (این تکذیب کنندگان بی‌ایمان را) شفاعت شفاعت کنندگان نفع نرساند.
فَمَا لَهُمْ عَنِ ٱلتَّذْكِرَةِ مُعْرِضِينَ ﴿٤٩﴾
پس آنان را چه شده است که از پند روی گردانند؟!
كَأَنَّهُمْ حُمُرٌۭ مُّسْتَنفِرَةٌۭ ﴿٥٠﴾
گویا آنها گوره خرانی رمنده‌اند.
فَرَّتْ مِن قَسْوَرَةٍۭ ﴿٥١﴾
که از شیر گریخته‌اند.
بَلْ يُرِيدُ كُلُّ ٱمْرِئٍۢ مِّنْهُمْ أَن يُؤْتَىٰ صُحُفًۭا مُّنَشَّرَةًۭ ﴿٥٢﴾
بلکه هر فردی از آنها می‌خواهد که صحیفه‌های سرگشاده (از سوی الله) به او داده شود.
كَلَّا ۖ بَل لَّا يَخَافُونَ ٱلْءَاخِرَةَ ﴿٥٣﴾
چنین نیست، بلکه ایشان از روز آخرت نمی‌ترسند.
كَلَّآ إِنَّهُۥ تَذْكِرَةٌۭ ﴿٥٤﴾
واقعا که آن قرآن تذكر (و پند ارزشمند) است.
فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ ﴿٥٥﴾
پس هر کس بخواهد آن را یاد کند.
وَمَا يَذْكُرُونَ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ ۚ هُوَ أَهْلُ ٱلتَّقْوَىٰ وَأَهْلُ ٱلْمَغْفِرَةِ ﴿٥٦﴾
و یاد نمی‌کنند مگر اینکه الله بخواهد (و به ایشان توفیق دهد). او (الله) سزاوار تقوی است و او سزاوار آمرزش است.
Share