نزدیک است که آسمانها (از عظمت وحی) از بالایشان بشکافند، در حالیکه فرشتهها با ستایش پروردگارشان را تسبیح میگویند و برای کسانی که در زمین هستند آمرزش میخواهند. آگاه باش که الله آمرزگار مهربان است.
و این چنین قرآن عربی به تو وحی کردیم تا مردم ام القرى (مكه مكرمه) و کسانی را که در اطراف آن هستند بترسانی و (آنان را) از روز جمع شدن (روز قیامت) که شکی در آن نیست بیم دهی. گروهی در بهشت و گروهی در دوزخ خواهند بود.
آفرینندۀ آسمانها و زمین است، از خودتان برای شما همسرانی قرار داده و چهارپایان را نیز جفتها (نر و ماده) قرار داد و به این تدبیر شما را زیاد میگرداند. هیچ چیزی مانند او نیست و او شنوای بیناست.
از (احکام) دین آنچه را به نوح فرمان داده بود و آنچه را که به تو وحی کردهایم و آنچه را به ابراهیم و موسی و عیسی فرمان داده بودیم، برای شما نیز مقرر نمود که دین را بر پا دارید و در آن اختلاف نورزید. چیزی که مشرکان را بهسوی آن دعوت میدهی، بر آنان سنگین است. الله هرکس را بخواهد بهسوی خود انتخاب میکند و هر کس را که به درگاه او رو آورد بهسوی خویش هدایت میکند.
و پراگنده و متفرق نشدند مگر بعد از آنکه علم و آگاهی برایشان حاصل شد. و این تفرقه به سبب کینه و بغاوت در میان خودشان بود، و اگر سخن سابق از سوی پروردگارت صادر نشده بود که تا زمانی معین (مهلت) یابند، به يقين در میان آنان فيصله میشد و البته کسانیکه پس از آنان کتاب به آنها میراث داده شد در حقانیت آن دچار شک و تردید هستند.
پس از این جهت (مردم را بهسوی دین حق) دعوت بده و طوریکه به تو حکم شده پایداری کن، و از خواستههای آنان پیروی مکن. (و به آنان) بگو: به هر کتابی که از سوی الله نازل شده است ایمان آوردهام و به من دستور داده شده که در میان شما به عدالت حکم کنم، الله پروردگار ما و پروردگار شماست. اعمال ما برای ماست و اعمال شما برای شماست، هیچ حجتی میان ما و شما (ناگفته) نمانده است، الله میان ما جمع خواهد کرد و بازگشت همه بهسوی اوست.
و آنان که در بارۀ الله به مجادله و مخاصمه میپردازند، آن هم پس از آنکه (دین او) قبول کرده شده است، مجادلۀ آنان در نزد پروردگارشان باطل است و غضب (الله) بر آنان است و برایشان عذاب سخت است.
کسانی که به قیامت ایمان ندارند، در رسیدن آن شتاب میورزند، اما مؤمنان به سبب آن در خوف و هراسند و میدانند که قیامت حق است. بدانید آنانی که در بارۀ قیامت شک داشته و به مجادله میپردازند، در گمراهی دور از حق قرار دارند.
آیا (کافران) شریکانی دارند که برای ایشان دینی مقرر کرده است که الله به آن اجازه نداده است؟ و اگر سخن قطعی (دربارۀ مهلت دادن کافران) نبود، حتما بین آنان فيصله میشد، و بیگمان ظالمان برایشان عذاب دردناک است.
ظالمان را در (قیامت) خواهی دید که از آنچه انجام دادهاند، سخت بیمناکاند، در حالیکه آن عذاب حتما برایشان واقع شدنی است، و آنانکه ایمان آوردند و کارهای نیک انجام دادند، در باغهای بهشت هستند، برای آنان نزد پروردگارشان هر چه بخواهند میسر است، این است آن فضل بزرگ.
این (ثواب بزرگ) همان چیزی است که الله به آن بندگان مؤمن و نیکوکار خود را مژده میدهد. بگو: من بر این از شما مزدی نمیخواهم، مگر دوستی به خاطر خویشاوندی. و هر کس که نیکی کند برای او در نیکی آن میافزاییم. یقینا الله آمرزندۀ قدردان است.
آیا میگویند: (پیغمبر) بر الله دروغ بسته است؟، اگر الله بخواهد بر دل تو مهره مینهد، و الله با سخنانش باطل را محو میسازد و حق را محکم و پابرجا میکند. همانا او به راز سینهها آگاه است.
و اگر الله روزی را برای بندگانش فراخ کند، حتما در زمین طغیان میکردند و ليكن به اندازۀ آنچه بخواهد نازل میکند، چرا که او به (احوال) بندگانش دانا (و) بیناست.
هر چه که به شما داده شده است بهرۀ چند روزۀ زندگانی دنیاست. و آنچه که نزد الله است بهتر و همیشگی است برای کسانی که ایمان آوردهاند و بر پروردگارشان توکل میکنند.
و (نیز) آنانکه (دعوت) پروردگارشان را پذیرفتند و نماز را برپا داشتند و کارشان با یکدیگر به شیوۀ مشورت است. و از آنچه به ایشان روزی دادهایم، انفاق میکنند.
و کسی را که الله گمراه سازد به غیر از او هیچ کارسازی برای او نیست. و ظالمان را خواهی دید که وقتی عذاب را میبینند میگویند: آیا راهی بهسوی بازگشت (به دنیا) هست؟
و آنان (ظالمان) را میبینی که بر آتش عرضه میشوند، در حالیکه از شدت ذلت و خواری ترساناند، و از گوشۀ چشم مخفیانه (به آتش) مینگرند. و مؤمنان میگویند: البته زیانکاران کسانیاند که در روز قیامت خود و خانواده خود را به خسارت و زیان افگندند. آگاه باش! ظالمان در عذاب دائمی خواهند بود.
پس اگر روی بگردانند پس تو را بر آنان نگهبان نفرستادهایم (تا آنان را بر ایمان مجبور سازی)، بر تو نیست مگر رسانیدن پیغام الله. و البته وقتی از جانب خویش رحمتی به انسان بچشانیم به آن شاد میشود (و ما را فراموش میکند). و اگر بلا و مصیبتی به خاطر کارهایی که کرده است به او برسد (نعمتها را فراموش میکند)، يقينا انسان ناسپاس است.
و هیچ انسانی را سزاوار نیست که الله با او سخن بگوید مگر از طریق وحی یا از پس پرده یا اینکه الله فرستادهای (فرشته) بفرستد و آن (فرستاده) به حکم او (الله) هر چه را بخواهد وحی میکند، بیشک او والای باحکمت است.
و این چنین روحی از حکم خود (قرآن) را به تو وحی کردیم، (قبل از آن) تو نمیدانستی که کتاب و ایمان چیست، ولی آن (قرآن) را نوری گردانیدیم که با آن هرکس از بندگان ما را که بخواهیم هدایت میکنیم و البته تو (مردم را) به راه راست هدایت میکنی.