پاک و منزه است آن ذاتی که بندۀ خود را در شبی از مسجد الحرام به مسجد الاقصی برد که اطراف آن را برکت دادهایم، تا برخی از نشانههای (قدرت) خود را به او نشان دهیم، چون اوست که شنوای بیناست.
پس (به یاد داشته باشید) وقتی وعدۀ اول آن دو برسد، بندگان سخت جنگجوی خود را بر شما میفرستیم، پس میان خانهها به جستجو در آیند، و این وعده، آمدنی و تحقق یافتنی است.
و اگر نیکی کنید برای خودتان نیکی کردهاید و اگر بدی کنید به خودتان بدی کردهاید. پس چون وعده دیگر (دوم) برسد (باز بندگان خود را میفرستیم) تا روی شما را ناخوش سازند و تا به مسجد وارد شوند طوری که بار اول در آن داخل شدند و تا نابود کنند بر هر چه دست یابند، نابودی کوبنده.
(اگر توبه کنید بعد از بار دوم) امید است پروردگارتان به شما رحم کند. و اگر (به طغيان تان) باز گردید، ما نیز (برای مجازات تان) باز میگردیم. و دوزخ را برای کافران زندان ساختهایم.
و شب و روز را دو نشانه قرار دادیم، و نشانۀ شب را محو ساختیم و نشانۀ روز را روشنی بخش گردانیدیم تا فضل (رزق) پروردگارتان را بجویید و تا عدد سالها و حساب را بدانید. و ما هر چیزی را به تفصیل بیان نمودهایم.
هر کس که راه (حق را) یابد جز این نیست که به نفع خود راهیاب شده است، و هرکس گمراه شد جز این نیست که به زیان خود گمراه شده است، و هیچ کس بار گناه دیگری را بر نمیدارد، و ما عذاب کننده نیستیم مگر اینکه پیغمبری را بفرستیم.
و چون بخواهیم که قریهای (مجرم) را هلاک کنیم، سرکشان آن را فرمان میدهیم پس در آن نافرمانی میکنند، و در نتیجه عذاب بر آن قریه ثابت گردد، پس آن را کاملا زیر و زبر میکنیم.
کسی که (دنیای) زودگذر را بخواهد، در آن هرچه را بخواهیم زود به او میدهیم، باز جهنم را برایش مقرر مینماییم که در آن (آتش به صورت) سرزنش شده و رانده شده در آید.
و پروردگارت حکم کرد که جز او چیزی را عبادت نکنید و به پدر و مادر خوبی کنید. و اگر یکی از آنها یا هردو نزد تو به سن پیری برسند، پس به ایشان (حتی کلمۀ) اف مگو و بر آنها آواز بلند مکن، (بلکه) به آنها سخن نرم و محترمانه بگو.
و نفسی را که الله کشتن آن را حرام کرده است نکشید مگر به حق، و هرکس به ظلم کشته شود برای ولی (صاحب خون او) سلطهای دادهایم، پس او نباید در کشتن زیاده روی کند، يقينا که او یاری داده شده است.
و به مال يتيم نزدیک مشوید مگر به طریقۀ نیکوتر، تا اینکه (یتیم) به (سن) رشدش برسد، و به عهد و پیمان خود وفا کنید، چرا که از پیمان و عهد پرسیده خواهد شد.
این (سفارشهای مذکور) از امور حکمتآمیزی است که پروردگارت به سویت وحی فرستاده است و با الله معبودی دیگر قرار مده که سرزنش شده و رانده شده در دوزخ افگنده خواهی شد.
بگو: اگر با او چنان که میگویند معبودان دیگر بود، پس در آن صورت حتما بهسوی صاحب عرش راهی تلاش میکردند (تا با او تعالی کشمکش کرده و بر او غلبه نمایند).
آسمانهای هفت گانه و زمین و هر که در آنها هستند، او را به پاکی یاد میکنند. و هیچ چیزی نیست مگر اینکه او را در حال ستایش تسبیح میگویند، ولی شما تسبيح آنها را نمیفهمید، بیگمان او بردبار (و) آمرزنده است.
و بر دلهایشان پردههایی مینهیم تا آن (قرآن) را نفهمند و در گوشهایشان گرانی ایجاد میکنیم و هنگامی که پروردگارت را در قرآن به یگانگی یاد میکنی، با نفرت پشت کرده و بر میگردند.
ما بهتر میدانیم که آنان به چه منظور به سخنان تو گوش میدهند، وقتی برای گوش کردن سخنانت مینشینند و هنگامی که با هم پنهانی صحبت میکنند، وقتی که ظالمان میگویند: (مسلمانان) جز مرد جادو شده را پیروی نمیکنید.
یا مخلوقی دیگر که در نظر تان بزرگ (و سخت) معلوم میشود، (باز هم الله میتواند شما را دوباره زنده کند). پس خواهند گفت: چه کسی ما را دوباره زنده میکند؟ بگو: (همان) ذاتی که بار اول شما را آفرید. پس (از روی تمسخر) سرهایشان را به سویت تکان داده و میگویند: آن کی خواهد بود؟ بگو: شاید که نزدیک باشد.
پروردگارتان به حال شما آگاهتر است، اگر (الله) بخواهد به شما رحم میکند و اگر (الله) بخواهد شما را عذاب میدهد. و تو را وکیل و نگهبان بر آنان نفرستادهایم.
معبودهای را که مشرکین (به یاری و دعا) میخوانند، (مانند فرشتگان و عیسی و عزیر)، خودشان بهسوی پروردگارشان وسیلهای (برای تقرب) میجویند که کدام یک از آنها به الله نزدیکترند و به رحمت وی امیدوارند و از عذاب او میترسند، چرا که عذاب پروردگارت قابل حذر و ترسیدن است.
هیچ قریهای نیست )که اهل آن ظالم باشند( مگر اینکه ما پیش از روز قیامت آن را به هلاکت میرسانیم، یا آن را به عذاب سخت گرفتار میکنیم. این (وعده) در کتاب (لوح محفوظ) نوشته شده است.
و (چیزی) ما را از فرستادن معجزات (مورد نظر مشرکین) بازنداشت، مگر اینکه گذشتگان آن را دروغ شمردند. و به ثمود ماده شتر دادیم تا نشانۀ پیش چشمان باشد، پس به آن ظلم کردند و ما معجزهها را جز برای بیم دادن نمیفرستیم.
و به یاد آور وقتی که به تو گفتیم: بدون شک پروردگارت به مردم احاطه کامل دارد. و رؤيا و خوابی را که به تو نشان دادیم و درخت نفرین شده در قرآن را جز (وسیلۀ) آزمایش برای مردم قرار ندادیم، ما ایشان را بیم میدهیم، ولی جز بر سرکشی شدید آنان نمیافزاید.
و یادآور شو چون به فرشتهها گفتیم که برای آدم سجده کنید، پس (همۀ آنها) سجده کردند مگر ابلیس که (با وجود سجده نکردن) گفت: آیا برای کسی سجده کنم که (او را) از گل آفریده ای؟
(و) گفت: (ای الله!) به من خبر ده آیا این همان کسی است که او را بر من برتری دادهای؟ اگر مرا تا روز قیامت مهلت دهی، حتما همه فرزندانش را -مگر اندکی- ریشهکن (و تابع خود) میکنم.
و هرکس از آنان را که میتوانی با آواز خویش تحریک کن و سواران و پیادگانت را علیه آنان جلب کن و در اموال و اولاد با آنان شریک شو و به آنان وعده بده. و شیطان جز نیرنگ و فریب به آنها وعده نمیدهد.
و هرگاه در بحر سختیها به شما رسد، جز الله همۀ کسانی را که میخوانید از نظرتان ناپدید میگردند، اما وقتی که (الله) شما را نجات دهد و به خشکی برساند روی گردان میشوید. و انسان بسیار ناشکر است.
یا مگر ایمن شدهاید از اینکه شما را به بحر بازگرداند، پس تند باد شکننده بر شما بفرستد، پس به سبب كفرتان شما را غرق کند؟! باز برای خود هیچ بازخواست کنندهای علیه ما به سبب آن غرق نیابید.
و البته اولاد آدم را گرامی داشته و اکرام نمودیم و آنان را در خشکی و بحر (بر وسایل سفر) سوار کردیم و به آنان از چیزهای پاکیزه روزی دادیم و آنان را بر بسیاری از آفریدگان خویش برتری آشکار دادیم.
یادآور شوید روزی را که هر گروهی را با پیشوایشان طلب کنیم، پس هر کس نامۀ اعمالش به دست راستش داده شود، پس این گروه نامۀ اعمال خود را میخوانند. و به اندازه رشتۀ (شگاف وسطی) خستۀ خرما بر آنها ظلم کرده نمیشود.
و نزدیک بود که تو را از آنچه به سویت وحی کردیم در فتنه اندازند (و منصرف گردانند) تا غير آن را به دروغ به ما نسبت بدهی. و در آن صورت تو را به دوستی خود میگرفتند.
و بگو: ای پروردگارم! مرا به طور پسندیده در (هر کاری) داخل کن و به طور پسندیده (از آن) بیرون آور. و از جانب خود قوتی به من عطا فرما که یار و مددگارم باشد.
بگو: اگر انس و جن جمع شوند (و متفق شوند) تا مانند این قرآن را بیاورند، هرگز نمیتوانند مانند آنرا بیاورند، هرچند بعضی از ایشان پشتیبان و مددگار بعض دیگر باشند.
البته ما در این قرآن هر مثلی را برای مردم به شیوههای گوناگون بیان کردیم، ولی بسیاری از مردم (از ایمان و عمل به آن) ابا ورزیدند و جز کفر و انکار (حق چیزی را نپذیرفتند).
یا اینکه خانهای از زر و زیورات داشته باشی و یا اینکه بهسوی آسمان بالا روی. و به بالا رفتنت هم باور نداریم مگر اینکه کتابی برای ما بیاوری تا آن را بخوانیم. بگو: پروردگارم پاک و منزه است! آیا من جز بشری فرستاده شده هستم؟
و هر کس را که الله هدایت کند پس او راه یاب است و هر کس را گمراه سازد پس هرگز برای آنها دوستانی به جز الله نیابی. و آنها را روز قیامت کور و گنگ و کر بر چهرههایشان افتاده حشر میکنیم. جایگاهشان دوزخ است، هربار که آتش آن فرو نشیند، بر شرارۀ آن میافزاییم.
آیا ندیدند که الله همان ذاتی است که آسمانها و زمین را آفرید، قادر است که مانند ایشان را بیافریند؟ و برای آنان اجلی مقرر کرده است که شکی در آن نیست، اما ظالمان ابا ورزیده، جز کفر و انکار (چیزی را نپذیرفتند).
(موسی به فرعون) گفت: یقینا دانستهای که اینها (معجزههای روشن) را که باعث بینش و بصیرت مردم است، جز پروردگار آسمانها و زمین نفرستاده است. و البته من تو را ای فرعون! هلاک شدنی میپندارم.
بگو: (به قرآن) ایمان بیاورید، یا ایمان نیاورید (باکی نیست)، همانا آنانی که پیش از نازل شدن قرآن علم به ایشان داده شده است، هنگامی که قرآن بر آنان تلاوت میشود، سجدهکنان به روی میافتند.
بگو: الله را بخوانید یا رحمن را بخوانید، او را به هر یک از نامهایش بخوانید (اشکالی ندارد، زیرا) او دارای نامهای نیکوست. و نمازت را نه با صدای بلند بخوان و نه با صدای آهسته، بلکه میان آن دو، راهی (وسط را) پیش گیر.
و بگو: تمامی ستایشها مخصوص الله است که نه فرزندی گرفته و نه در فرمانروایی عالم شریکی دارد و نه او را به سبب ناتوانی و ذلت، یار و مددگاری است. لذا او را طوریکه سزاوار (شأن او) است، بزرگ بشمار.
