Czy doszło do ciebie opowiadanie o oszałamiającym wydarzeniu?
Twarze, tego Dnia, pokornie spuszczone,
Będą narażone na ogień palący,
Będą pojone ze źródła wrzącego.
Pożywieniem ich będą tylko suche ciernie,
Które nikogo nie utuczą i nie zaspokajają głodu.
Tego Dnia twarze uszczęśliwione
I z własnych gorliwości zadowolone
Będą w Ogrodzie wyniosłym,
Gdzie nie usłyszą pustej gadaniny.
Tam będzie źródło płynące,
Tam będą łoża podniesione,
Czyż oni nie popatrzą na wielbłądy, jak one zostały stworzone?
I na niebo, jak ono zostało wzniesione?
I na góry, jak one zostały utwierdzone?
I na ziemię, jak ona została rozpostarta?
Przypominaj więc, bo ty jesteś tylko napominającym,
A nie jesteś żadnym ich władcą.
Tylko tego, kto się odwróci i pozostaje niewiernym,
Ukarze Bóg karą największą!
Zaprawdę, do Nas oni powrócą!
Potem, zaprawdę, Nam wypadnie zażądać od nich rachunku!
