وَإِذْ قَالَ إِبْرَٰهِۦمُ رَبِّ أَرِنِى كَيْفَ تُحْىِ ٱلْمَوْتَىٰ ۖ قَالَ أَوَلَمْ تُؤْمِن ۖ قَالَ بَلَىٰ وَلَٰكِن لِّيَطْمَئِنَّ قَلْبِى ۖ قَالَ فَخُذْ أَرْبَعَةًۭ مِّنَ ٱلطَّيْرِ فَصُرْهُنَّ إِلَيْكَ ثُمَّ ٱجْعَلْ عَلَىٰ كُلِّ جَبَلٍۢ مِّنْهُنَّ جُزْءًۭا ثُمَّ ٱدْعُهُنَّ يَأْتِينَكَ سَعْيًۭا ۚ وَٱعْلَمْ أَنَّ ٱللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌۭ ﴿٢٦٠﴾
Lɑ tẽeg wɑkat ning ɑ ɭbrɑɑgɩɩm sẽn yeele: \" m Soɑbɑ! wĩnig mɑɑm F sẽn vʋʋgd kũum to-to\". T'A yeele: \" f pɑ kõ sɩd lɑ?\" T'ɑ yeele: \"ɑyo! M kõo sɩdɑ, yɑɑ sẽn nɑ yɩl tɩ m sũurã yõgne\". T'A yeele: bɩ f yõg liuuli ɑ nɑɑs n kʋʋs-b n kɑlem tɑɑba, rẽ poore bɩ f ning tãng fãɑ zug bεkɑ, rẽ poorẽ bɩ f bool-bɑ tɩ b nɑ wɑ fo nengẽ ne yãgbo, lɑ f bãng tɩ Wẽnd yɑɑ Windɑ n yɑɑ Bʋʋd-mitɑ.
