وَلَا عَلَى ٱلَّذِينَ إِذَا مَآ أَتَوْكَ لِتَحْمِلَهُمْ قُلْتَ لَآ أَجِدُ مَآ أَحْمِلُكُمْ عَلَيْهِ تَوَلَّوا۟ وَّأَعْيُنُهُمْ تَفِيضُ مِنَ ٱلدَّمْعِ حَزَنًا أَلَّا يَجِدُوا۟ مَا يُنفِقُونَ ﴿٩٢﴾
മറ്റൊരു വിഭാഗത്തിന്റെ മേലും കുറ്റമില്ല.(യുദ്ധത്തിനു പോകാന്) നീ അവര്ക്കു വാഹനം നല്കുന്നതിന് വേണ്ടി അവര് നിന്റെ അടുത്ത് വന്നപ്പോള് നീ പറഞ്ഞു: നിങ്ങള്ക്ക് നല്കാന് യാതൊരു വാഹനവും ഞാന് കണ്ടെത്തുന്നില്ല. അങ്ങനെ (യുദ്ധത്തിന് വേണ്ടി) ചെലവഴിക്കാന് യാതൊന്നും കണ്ടെത്താത്തതിന്റെ പേരിലുള്ള ദുഃഖത്താല് കണ്ണുകളില് നിന്ന് കണ്ണുനീര് ഒഴുകിക്കൊണ്ട് അവര് തിരിച്ചുപോയി. (അങ്ങനെയുള്ള ഒരു വിഭാഗത്തിന്റെ മേല്.)
