إِلَّا ٱلَّذِينَ يَصِلُونَ إِلَىٰ قَوْمٍۭ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُم مِّيثَٰقٌ أَوْ جَآءُوكُمْ حَصِرَتْ صُدُورُهُمْ أَن يُقَٰتِلُوكُمْ أَوْ يُقَٰتِلُوا۟ قَوْمَهُمْ ۚ وَلَوْ شَآءَ ٱللَّهُ لَسَلَّطَهُمْ عَلَيْكُمْ فَلَقَٰتَلُوكُمْ ۚ فَإِنِ ٱعْتَزَلُوكُمْ فَلَمْ يُقَٰتِلُوكُمْ وَأَلْقَوْا۟ إِلَيْكُمُ ٱلسَّلَمَ فَمَا جَعَلَ ٱللَّهُ لَكُمْ عَلَيْهِمْ سَبِيلًۭا ﴿٩٠﴾
നിങ്ങളുമായി സഖ്യത്തില് കഴിയുന്ന ഒരു ജനവിഭാഗത്തോട് ചേര്ന്ന് നില്ക്കുന്നവരൊഴികെ. നിങ്ങളോട് യുദ്ധം ചെയ്യാനോ, സ്വന്തം ആള്ക്കാരോട് യുദ്ധം ചെയ്യാനോ മനഃപ്രയാസമുള്ളവരായി നിങ്ങളുടെ അടുത്ത് വരുന്നവരും ഒഴികെ. അല്ലാഹു ഉദ്ദേശിച്ചിരുന്നെങ്കില് നിങ്ങളുടെ മേല് അവര്ക്കവന് ശക്തി നല്കുകയും, നിങ്ങളോടവര് യുദ്ധത്തില് ഏര്പെടുകയും ചെയ്യുമായിരുന്നു. എന്നാല് നിങ്ങളോട് യുദ്ധം ചെയ്യാതെ അവര് വിട്ടൊഴിഞ്ഞ് നില്ക്കുകയും, നിങ്ങളുടെ മുമ്പാകെ സമാധാനനിര്ദേശം വെക്കുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ടെങ്കില് അവര്ക്കെതിരായി യാതൊരു മാര്ഗവും അല്ലാഹു നിങ്ങള്ക്ക് അനുവദിച്ചിട്ടില്ല.
