إِذْ دَخَلُوا۟ عَلَىٰ دَاوُۥدَ فَفَزِعَ مِنْهُمْ ۖ قَالُوا۟ لَا تَخَفْ ۖ خَصْمَانِ بَغَىٰ بَعْضُنَا عَلَىٰ بَعْضٍۢ فَٱحْكُم بَيْنَنَا بِٱلْحَقِّ وَلَا تُشْطِطْ وَٱهْدِنَآ إِلَىٰ سَوَآءِ ٱلصِّرَٰطِ ﴿٢٢﴾
അവര് ദാവൂദിന്റെ അടുത്ത് കടന്നു ചെല്ലുകയും, അദ്ദേഹം അവരെപ്പറ്റി പരിഭ്രാന്തനാകുകയും ചെയ്ത സന്ദര്ഭം! അവര് പറഞ്ഞു. താങ്കള് ഭയപ്പെടേണ്ട. ഞങ്ങള് രണ്ട് എതിര് കക്ഷികളാകുന്നു. ഞങ്ങളില് ഒരു കക്ഷി മറുകക്ഷിയോട് അന്യായം ചെയ്തിരിക്കുന്നു. അതിനാല് ഞങ്ങള്ക്കിടയില് താങ്കള് ന്യായപ്രകാരം വിധി കല്പിക്കണം. താങ്കള് നീതികേട് കാണിക്കരുത്. ഞങ്ങള്ക്ക് നേരായ പാതയിലേക്ക് വഴി കാണിക്കണം.
