وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّن ذُكِّرَ بِـَٔايَٰتِ رَبِّهِۦ فَأَعْرَضَ عَنْهَا وَنَسِىَ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ ۚ إِنَّا جَعَلْنَا عَلَىٰ قُلُوبِهِمْ أَكِنَّةً أَن يَفْقَهُوهُ وَفِىٓ ءَاذَانِهِمْ وَقْرًۭا ۖ وَإِن تَدْعُهُمْ إِلَى ٱلْهُدَىٰ فَلَن يَهْتَدُوٓا۟ إِذًا أَبَدًۭا ﴿٥٧﴾
തന്റെ രക്ഷിതാവിന്റെ ദൃഷ്ടാന്തങ്ങളെപ്പറ്റി ഓര്മിപ്പിക്കപ്പെട്ടിട്ട് അതില് നിന്ന് തിരിഞ്ഞുകളയുകയും, തന്റെ കൈകള് മുന്കൂട്ടി ചെയ്തത് (ദുഷ്കര്മ്മങ്ങള്) മറന്നുകളയുകയും ചെയ്തവനെക്കാള് അക്രമിയായി ആരുണ്ട്? തീര്ച്ചയായും അവരത് ഗ്രഹിക്കുന്നതിന് (തടസ്സമായി) നാം അവരുടെ ഹൃദയങ്ങളില് മൂടികളും, അവരുടെ കാതുകളില് ഭാര (അടപ്പ്) വും ഏര്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. (അങ്ങനെയിരിക്കെ) നീ അവരെ സന്മാര്ഗത്തിലേക്ക് ക്ഷണിക്കുന്ന പക്ഷം അവര് ഒരിക്കലും സന്മാര്ഗം സ്വീകരിക്കുകയില്ല.
