أَفَمَن كَانَ عَلَىٰ بَيِّنَةٍۢ مِّن رَّبِّهِۦ وَيَتْلُوهُ شَاهِدٌۭ مِّنْهُ وَمِن قَبْلِهِۦ كِتَٰبُ مُوسَىٰٓ إِمَامًۭا وَرَحْمَةً ۚ أُو۟لَٰٓئِكَ يُؤْمِنُونَ بِهِۦ ۚ وَمَن يَكْفُرْ بِهِۦ مِنَ ٱلْأَحْزَابِ فَٱلنَّارُ مَوْعِدُهُۥ ۚ فَلَا تَكُ فِى مِرْيَةٍۢ مِّنْهُ ۚ إِنَّهُ ٱلْحَقُّ مِن رَّبِّكَ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَ ٱلنَّاسِ لَا يُؤْمِنُونَ ﴿١٧﴾
എന്നാല് ഒരാള് തന്റെ രക്ഷിതാവിങ്കല് നിന്ന് ലഭിച്ച വ്യക്തമായ തെളിവിനെ അവലംബിക്കുന്നു. അവങ്കല് നിന്നുള്ള ഒരു സാക്ഷി (ഖുര്ആന്) അതിനെ തുടര്ന്ന് വരുകയും ചെയ്യുന്നു. അതിന് മുമ്പ് മാതൃകയും കാരുണ്യവുമായിക്കൊണ്ട് മൂസായുടെ ഗ്രന്ഥം വന്നിട്ടുമുണ്ട്. (അങ്ങനെയുള്ള ഒരാള് ആ ദുന്യാ പ്രേമികളെ പോലെ ഖുര്ആന് നിഷേധിക്കുമോ? ഇല്ല.) അത്തരക്കാര് അതില് വിശ്വസിക്കും. വിവിധ സംഘങ്ങളില് നിന്ന് അതില് അവിശ്വസിക്കുന്നവരാരോ അവരുടെ വാഗ്ദത്തസ്ഥാനം നരകമാകുന്നു. ആകയാല് നീ അതിനെപ്പറ്റി സംശയത്തിലാവരുത്. തീര്ച്ചയായും അത് നിന്റെ രക്ഷിതാവിങ്കല് നിന്നുള്ള സത്യമാകുന്നു. പക്ഷെ ജനങ്ങളില് അധികപേരും വിശ്വസിക്കുന്നില്ല.
