هُوَ ٱلَّذِى يُسَيِّرُكُمْ فِى ٱلْبَرِّ وَٱلْبَحْرِ ۖ حَتَّىٰٓ إِذَا كُنتُمْ فِى ٱلْفُلْكِ وَجَرَيْنَ بِهِم بِرِيحٍۢ طَيِّبَةٍۢ وَفَرِحُوا۟ بِهَا جَآءَتْهَا رِيحٌ عَاصِفٌۭ وَجَآءَهُمُ ٱلْمَوْجُ مِن كُلِّ مَكَانٍۢ وَظَنُّوٓا۟ أَنَّهُمْ أُحِيطَ بِهِمْ ۙ دَعَوُا۟ ٱللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ ٱلدِّينَ لَئِنْ أَنجَيْتَنَا مِنْ هَٰذِهِۦ لَنَكُونَنَّ مِنَ ٱلشَّٰكِرِينَ ﴿٢٢﴾
അവനാകുന്നു കരയിലും കടലിലും നിങ്ങള്ക്ക് സഞ്ചാരസൌകര്യം നല്കുന്നത്. അങ്ങനെ നിങ്ങള് കപ്പലുകളിലായിരിക്കുകയും, നല്ല ഒരു കാറ്റ് നിമിത്തം യാത്രക്കാരെയും കൊണ്ട് അവ സഞ്ചരിക്കുകയും, അവരതില് സന്തുഷ്ടരായിരിക്കുകയും ചെയ്തപ്പോഴതാ ഒരു കൊടുങ്കാറ്റ് അവര്ക്ക് വന്നെത്തി. എല്ലായിടത്തുനിന്നും തിരമാലകള് അവരുടെ നേര്ക്ക് വന്നു. തങ്ങള് വലയം ചെയ്യപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്ന് അവര് വിചാരിച്ചു. അപ്പോള് കീഴ്വണക്കം അല്ലാഹുവിന്ന് നിഷ്കളങ്കമാക്കിക്കൊണ്ട് അവനോടവര് പ്രാര്ത്ഥിച്ചു: ഞങ്ങളെ നീ ഇതില് നിന്ന് രക്ഷപ്പെടുത്തുന്ന പക്ഷം തീര്ച്ചയായും ഞങ്ങള് നന്ദിയുള്ളവരുടെ കൂട്ടത്തിലായിരിക്കും.
