يُنَادُونَهُمْ أَلَمْ نَكُن مَّعَكُمْ ۖ قَالُوا۟ بَلَىٰ وَلَٰكِنَّكُمْ فَتَنتُمْ أَنفُسَكُمْ وَتَرَبَّصْتُمْ وَٱرْتَبْتُمْ وَغَرَّتْكُمُ ٱلْأَمَانِىُّ حَتَّىٰ جَآءَ أَمْرُ ٱللَّهِ وَغَرَّكُم بِٱللَّهِ ٱلْغَرُورُ ﴿١٤﴾
“ Tsy niaraka taminareo va izahay ? ”, hoy ny antson’izy ireo . “ Eny ! ”, hoy ny navaliny, saingy nety nalaim-panahy ianareo, sy nanao tsikombakomba, ary nisalasala, ka namitaka anareo ny fanantenana tsy misy, hatramin’ny fahatongavan’ny didin’I Allah, ka namitaka anareo mikasika an’I Allah ilay mpaka fanahy.
