يَوْمَ تَرَى ٱلْمُؤْمِنِينَ وَٱلْمُؤْمِنَٰتِ يَسْعَىٰ نُورُهُم بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَبِأَيْمَٰنِهِم بُشْرَىٰكُمُ ٱلْيَوْمَ جَنَّٰتٌۭ تَجْرِى مِن تَحْتِهَا ٱلْأَنْهَٰرُ خَٰلِدِينَ فِيهَا ۚ ذَٰلِكَ هُوَ ٱلْفَوْزُ ٱلْعَظِيمُ ﴿١٢﴾
Amin’ ny andro hahitanao ireo mpino, lahy sy vavy, izay mihazakazaka, eo anoloan’izy ireo sy eo an-kavanan'ny hazavana (dia ho lazaina aminy hoe ): “Indro anio, vaovao tsara ho anareo, zaridaina misy renirano mikoriana ambaniny, honenanareo mandrakizay ”. izany no fahombiazana lehibe.
