وَلَمَّا فَتَحُوا۟ مَتَٰعَهُمْ وَجَدُوا۟ بِضَٰعَتَهُمْ رُدَّتْ إِلَيْهِمْ ۖ قَالُوا۟ يَٰٓأَبَانَا مَا نَبْغِى ۖ هَٰذِهِۦ بِضَٰعَتُنَا رُدَّتْ إِلَيْنَا ۖ وَنَمِيرُ أَهْلَنَا وَنَحْفَظُ أَخَانَا وَنَزْدَادُ كَيْلَ بَعِيرٍۢ ۖ ذَٰلِكَ كَيْلٌۭ يَسِيرٌۭ ﴿٦٥﴾
Ne olwa baboolola emisiko chiabu, nibanyoolamwo emiandu chiabu chikalusibwe, nibaboola mbu: “Ewe papa wefu, shina eshindi shiakhwenya? Chino ni emiandu chiefu chikalusibwe khwifwe! Khurere eshakhulia khulwa abandu befu, ne khwitsa okhulinda omusiani wefu, ne khulanyoola eshibaba shieingamia ndala. Esho neshichelo eshititi (khubuhani bwomwami).\"
