وَرَٰوَدَتْهُ ٱلَّتِى هُوَ فِى بَيْتِهَا عَن نَّفْسِهِۦ وَغَلَّقَتِ ٱلْأَبْوَٰبَ وَقَالَتْ هَيْتَ لَكَ ۚ قَالَ مَعَاذَ ٱللَّهِ ۖ إِنَّهُۥ رَبِّىٓ أَحْسَنَ مَثْوَاىَ ۖ إِنَّهُۥ لَا يُفْلِحُ ٱلظَّٰلِمُونَ ﴿٢٣﴾
Ne omukhaye weyinzu ya Yusufu yalimwo yamwikomba, naye nalenya tawe, kho niyekala emiliango obulai, ninaboola mbu; “Itsa hano!’’ Yusufu naboola mbu; “Ndilinda khu Nyasaye. Toto niye omulesi wanje, yara esie habundu halayi muno. Toto abamabii shibaburanga tawe.”
