وَهُوَ ٱلَّذِى يُرْسِلُ ٱلرِّيَٰحَ بُشْرًۢا بَيْنَ يَدَىْ رَحْمَتِهِۦ ۖ حَتَّىٰٓ إِذَآ أَقَلَّتْ سَحَابًۭا ثِقَالًۭا سُقْنَٰهُ لِبَلَدٍۢ مَّيِّتٍۢ فَأَنزَلْنَا بِهِ ٱلْمَآءَ فَأَخْرَجْنَا بِهِۦ مِن كُلِّ ٱلثَّمَرَٰتِ ۚ كَذَٰلِكَ نُخْرِجُ ٱلْمَوْتَىٰ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ ﴿٥٧﴾
ههر ئهو خوایهیه که بای شهماڵ (ههڵگری ههڵمی ئاو) دهنێرێت لهکاتێکدا مژدهیه (بۆ خهڵک) لهنێوان دوودهستی ڕهحمهتی پهروهردگاردا، ههتا وای لێدێت که ئهو بایه ههوری سهنگین ههڵدهگرێت، ئهوسا دهینێرین بۆ ناوچهو وڵاتێکی مردوو، جا بههۆی ئهو ئاوهوه ههرچی بهروبوومه دهری دههێنین، جا ههر ئابهو شێوهیه مردووانیش لهناخی زهوی دهردههێنین و زیندوو دهکهینهوه، بۆ ئهوهی یاداوهری وهربگرن.
