۞ قَالَتِ ٱلْأَعْرَابُ ءَامَنَّا ۖ قُل لَّمْ تُؤْمِنُوا۟ وَلَٰكِن قُولُوٓا۟ أَسْلَمْنَا وَلَمَّا يَدْخُلِ ٱلْإِيمَٰنُ فِى قُلُوبِكُمْ ۖ وَإِن تُطِيعُوا۟ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥ لَا يَلِتْكُم مِّنْ أَعْمَٰلِكُمْ شَيْـًٔا ۚ إِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٌۭ رَّحِيمٌ ﴿١٤﴾
ههندێک لهبیابان نشینه عهرهبهکان وتیان: باوهڕمان هێناو و موسڵمانین، پێیان بڵێ: نهخێر، باوهڕتان نههێناوه، بهڵام بڵێن: بهناچاری موسوڵمان بووین، هێشتا باوهڕ نهچۆته ناو دڵهکانتانهوه و تیایدا جێگیر نهبووه (چاوهڕێ دهکرێت کهباوهڕ بهێنن)، خۆ ئهگهر بهڕاستی ئێوه گوێڕایهڵی فهرمانی خواو پێغهمبهری خوا بن، ئهوهخوای گهورهلهپاداشتی چاکهکانتان هیچ کهم ناکاتهوه، چونکهبهڕاستی خوا لێخۆشبوو میهرهبانه.
