وَإِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِمْ ءَايَٰتُنَا بَيِّنَٰتٍۢ مَّا كَانَ حُجَّتَهُمْ إِلَّآ أَن قَالُوا۟ ٱئْتُوا۟ بِـَٔابَآئِنَآ إِن كُنتُمْ صَٰدِقِينَ ﴿٢٥﴾
کاتێکیش ئایهتهکانی قورئانی ئێمهیان بهسهردا دهخوێنرێتهوه (که بهڵگهی زۆر بههێز و ڕوونی تێدایه لهسهر زیندووبوونهوه، ههموو بهڵگهیهکیان هاتۆته سهر ئهوهی) که دهڵێن: دهباشه باوو باپیرانی مردوومان بۆ زیندوو بکهنهوه ئهگهر ڕاست دهکهن؟! (شایهنی باسه که حهزرهتی عیسا ئهو کارهی بۆ خهڵکی ئهنجام دا به ویستی خوا، کهچی وتراوه: ئهمه سحروو جادووه)؟!
