۞ وَإِذَا مَسَّ ٱلْإِنسَٰنَ ضُرٌّۭ دَعَا رَبَّهُۥ مُنِيبًا إِلَيْهِ ثُمَّ إِذَا خَوَّلَهُۥ نِعْمَةًۭ مِّنْهُ نَسِىَ مَا كَانَ يَدْعُوٓا۟ إِلَيْهِ مِن قَبْلُ وَجَعَلَ لِلَّهِ أَندَادًۭا لِّيُضِلَّ عَن سَبِيلِهِۦ ۚ قُلْ تَمَتَّعْ بِكُفْرِكَ قَلِيلًا ۖ إِنَّكَ مِنْ أَصْحَٰبِ ٱلنَّارِ ﴿٨﴾
ئادهمیزاد کاتێك ناخۆشی و زهرهرێکی تووشهات، هاناو هاوار بۆ پهروهردگاری دهبات و بهدڵشکاوی لێی دهلاڵێتهوه، پاشان کاتێك خوا دهرووی لێ کردهوه و ناز و نیعمهتی پێبهخشی، دوعا و نزا و هانا و هاوارهکانی ئهوسای فهرامۆش دهکات، چهندهها هاوهڵ و شهریك بۆ خوا بڕیار دهدات، دهیهوێت خهڵکی له ڕێبازی خوا وێڵ بکات، ئهی پێغهمبهر صلی الله علیه وسلم بهو جۆره کهسه بڵێ: کهمێك به خوانهناسی ڕابوێره، بهڵام دڵنیابه که تۆ نیشتهجێی ناو ئاگری دۆزهخیت.
