يُولِجُ ٱلَّيْلَ فِى ٱلنَّهَارِ وَيُولِجُ ٱلنَّهَارَ فِى ٱلَّيْلِ وَسَخَّرَ ٱلشَّمْسَ وَٱلْقَمَرَ كُلٌّۭ يَجْرِى لِأَجَلٍۢ مُّسَمًّۭى ۚ ذَٰلِكُمُ ٱللَّهُ رَبُّكُمْ لَهُ ٱلْمُلْكُ ۚ وَٱلَّذِينَ تَدْعُونَ مِن دُونِهِۦ مَا يَمْلِكُونَ مِن قِطْمِيرٍ ﴿١٣﴾
(ههر خوایه که): شهو تێههڵکێشی ڕۆژ دهکات، ڕۆژیش تێههڵکێشی شهو دهکات، خۆرو مانگی ڕامهێناوه، ههریهکهیان تاکاتێکی دیاری کراو له سووڕانهوهدایه، ئائهو خوایه پهروهردگارتانه خاوهنی ههموو موڵک و بهدیهاتووهکانه، (بهڵام) ئهوانهی جگه لهو هاناو هاواری بۆ دهبهن ولێی دهپارێنهوه تهنانهت خاوهنی توێکڵه تهنکهکهی دهوری ناوکی خورمانیش نین.
