وَقَالَ ٱلَّذِينَ ٱسْتُضْعِفُوا۟ لِلَّذِينَ ٱسْتَكْبَرُوا۟ بَلْ مَكْرُ ٱلَّيْلِ وَٱلنَّهَارِ إِذْ تَأْمُرُونَنَآ أَن نَّكْفُرَ بِٱللَّهِ وَنَجْعَلَ لَهُۥٓ أَندَادًۭا ۚ وَأَسَرُّوا۟ ٱلنَّدَامَةَ لَمَّا رَأَوُا۟ ٱلْعَذَابَ وَجَعَلْنَا ٱلْأَغْلَٰلَ فِىٓ أَعْنَاقِ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ ۚ هَلْ يُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ ﴿٣٣﴾
(دووباره) لاوازکراو ژێردهستهکان به زۆردارو دهسهڵاتدارهکان دهڵێن: نا، وانیه، بهڵکو پیلان و نهخشهی شهوانه ڕۆژ بوو که فهرمانتان پیادهداین که بڕوامان به خوا نهبێ و (شوێنی ڕێگهو ڕێبازی نهکهوین)، هاوهڵی بۆ بریار بدهین، (پاشان ههموان) پهشیمانی له دهرونیاندا دهشارنهوه (بهتایبهتی کاتێك که) ئهو سزاو تۆڵهیان بینی که بۆیان ئامادهیه، (ئهوسا ئیتر) کۆت و زنجیرمان کرده گهردنی ئهوانهی که بێبڕوا بوون، مهگهر پاداشتیان لهبری کارو کردوهکانیان نیه؟!.
