ثُمَّ قَسَتْ قُلُوبُكُم مِّنۢ بَعْدِ ذَٰلِكَ فَهِىَ كَٱلْحِجَارَةِ أَوْ أَشَدُّ قَسْوَةًۭ ۚ وَإِنَّ مِنَ ٱلْحِجَارَةِ لَمَا يَتَفَجَّرُ مِنْهُ ٱلْأَنْهَٰرُ ۚ وَإِنَّ مِنْهَا لَمَا يَشَّقَّقُ فَيَخْرُجُ مِنْهُ ٱلْمَآءُ ۚ وَإِنَّ مِنْهَا لَمَا يَهْبِطُ مِنْ خَشْيَةِ ٱللَّهِ ۗ وَمَا ٱللَّهُ بِغَٰفِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ ﴿٧٤﴾
پاشان لهوهودوا دڵهكانتان ڕهق بوو، (ئهی جولهكهكان) ههر وهك بهرد، بهلچكو ڕهقتریش (چونكه) بهڕاستی بهرد ههیه ڕووباری لێ ههڵدهقوڵێت، ههشیانه لهت لهت دهبێت و ئاوی لێ دێته دهرهوه، ههشیانه له ترسی خوا له لوطكهی شاخهكان بهر دهبێتهوه، خوایش بێئاگا نیه لهو كارو كردهوانهی ئهنجامی دهدهن.
