ٱلَّذِى جَعَلَ لَكُمُ ٱلْأَرْضَ فِرَٰشًۭا وَٱلسَّمَآءَ بِنَآءًۭ وَأَنزَلَ مِنَ ٱلسَّمَآءِ مَآءًۭ فَأَخْرَجَ بِهِۦ مِنَ ٱلثَّمَرَٰتِ رِزْقًۭا لَّكُمْ ۖ فَلَا تَجْعَلُوا۟ لِلَّهِ أَندَادًۭا وَأَنتُمْ تَعْلَمُونَ ﴿٢٢﴾
ههر ئهوزاته زهوی كردووه به فهرش و جێگای نیشتهجێ بوون و ژیان بۆتان، ئاسمانی وهكو سهقفێك بهسهرتانهوه ڕاگیر كردووه، له ئاسمانهوه ئاوی بۆ باراندوون، جا بههۆیهوه جۆرهها بهرههمی (درهخت و گژوگیای) بهدهرهێناوه تا ببێته ڕزق و ڕۆزی بۆتان، كهواته شهریك و هاوتا بۆ خوا بڕیار مهدهن، كه خۆشتان دهزانن پهرستراو دهبێت بهدیهێنهر بێت.
