وَإِذَآ أَذَقْنَا ٱلنَّاسَ رَحْمَةًۭ مِّنۢ بَعْدِ ضَرَّآءَ مَسَّتْهُمْ إِذَا لَهُم مَّكْرٌۭ فِىٓ ءَايَاتِنَا ۚ قُلِ ٱللَّهُ أَسْرَعُ مَكْرًا ۚ إِنَّ رُسُلَنَا يَكْتُبُونَ مَا تَمْكُرُونَ ﴿٢١﴾
کاتێکیش خهڵکی لهدوای ناخۆشیهک که بۆیان پێش دێت لهڕهحمهت و بهخششی خۆمان بههرهوریان دهکهین، ئهوه یهکسهر پیلانگێڕی کاریانه دژ بهئاین و فهرمانهکانی ئێمه، ئهی محمد (صلی الله علیه وسلم) پێیان بڵێ: خوا خێراتره لهوان له نهخشهو پلاندا، بهڕاستی فریشتهکانمان ههموو پیلان و فێڵێک کهدهیکهن تۆماری دهکهن.
