Άφησέ Με, λοιπόν, (ω, Προφήτη) μ' όποιον δημιούργησα μονάχο (στη μήτρα της μητέρας του, χωρίς να έχει ούτε πλούτο ούτε παιδιά) (Αναφέρεται στον Αλ-Ουαλίντ, υιό του Αλ-Μουγείρα Αλ-Μαχζούμι).

وَجَعَلْتُ لَهُۥ مَالًۭا مَّمْدُودًۭا ﴿١٢﴾

Κι έπειτα, του χορήγησα άφθονα πλούτη.

وَبَنِينَ شُهُودًۭا ﴿١٣﴾

Και παιδιά που τον συντροφεύουν.

وَمَهَّدتُّ لَهُۥ تَمْهِيدًۭا ﴿١٤﴾

Και του διευκόλυνα (τα μέσα βιοπορισμού) με κάθε ευκολία.

ثُمَّ يَطْمَعُ أَنْ أَزِيدَ ﴿١٥﴾

Κι έπειτα, (μετά απ’ όλα αυτά και παρ’ όλο που αρνήθηκε την πίστη) εποφθαλμιούσε με απληστία να του έδινα περισσότερα·

كَلَّآ ۖ إِنَّهُۥ كَانَ لِءَايَٰتِنَا عَنِيدًۭا ﴿١٦﴾

Όχι! Στ’ αλήθεια, ήταν πεισματάρης ενάντια στα Εδάφια (και τα σημάδιά) Μας.

سَأُرْهِقُهُۥ صَعُودًا ﴿١٧﴾

Θα τον εξαναγκάσω να αντιμετωπίσει ένα σκληρό μαρτύριο (χωρίς ανάπαυση)!

إِنَّهُۥ فَكَّرَ وَقَدَّرَ ﴿١٨﴾

Στ’ αλήθεια, σκέφτηκε και σχεδίασε (συνωμοτικά) (πώς θα δυσφημούσε τον Προφήτη και το Κορ’άν).

فَقُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَ ﴿١٩﴾

Και καταραμένος να ‘ναι: για το πώς σχεδίασε!

ثُمَّ قُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَ ﴿٢٠﴾

Και πάλι καταραμένος να ‘ναι: για το πώς σχεδίασε!

ثُمَّ نَظَرَ ﴿٢١﴾

Έπειτα σκέφτηκε ξανά (σ' αυτά που θα πει για να δυσφημήσει τον Προφήτη και το Κορ’άν)·

ثُمَّ عَبَسَ وَبَسَرَ ﴿٢٢﴾

Έπειτα συνοφρυώθηκε και το πρόσωπό του σκοτείνιασε (όταν δεν βρήκε τίποτα να πει για να δυσφημήσει τον Προφήτη και το Κορ’άν).

ثُمَّ أَدْبَرَ وَٱسْتَكْبَرَ ﴿٢٣﴾

Έπειτα γύρισε την πλάτη του (στην αλήθεια) αλαζονικά.

فَقَالَ إِنْ هَٰذَآ إِلَّا سِحْرٌۭ يُؤْثَرُ ﴿٢٤﴾

Και είπε: «Αυτό δεν είναι παρά μόνο μαγεία, που μεταδόθηκε από παλιά·

إِنْ هَٰذَآ إِلَّا قَوْلُ ٱلْبَشَرِ ﴿٢٥﴾

Αυτό (το Κορ’άν) δεν είναι παρά ανθρώπινος λόγος (και όχι Θεϊκός)!»

سَأُصْلِيهِ سَقَرَ ﴿٢٦﴾

Θα τον εισάγω στη Σάκαρ (μία από τις ονομασίες της Κολάσεως) για να καεί μέσα.

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا سَقَرُ ﴿٢٧﴾

Και δεν ξέρεις (ω, Μωχάμμαντ) πόσο (τρομερή) είναι η Σάκαρ!

لَا تُبْقِى وَلَا تَذَرُ ﴿٢٨﴾

Δεν αφήνει τίποτε (ούτε τη σάρκα ούτε τα οστά χωρίς να τα κάψει), ούτε αφήνει (τους άπιστους)!

لَوَّاحَةٌۭ لِّلْبَشَرِ ﴿٢٩﴾

Καίγοντας τα δέρματα (των άπιστων, στους οποίους θα ανανεώνει ο Αλλάχ συνέχεια τα δέρματα, τη σάρκα και τα οστά τους, για να γεύονται συνέχεια το μαρτύριο)!

عَلَيْهَا تِسْعَةَ عَشَرَ ﴿٣٠﴾

Πάνω της βρίσκονται δέκα εννέα (ισχυροί άγγελοι ως φύλακες και φρουροί της Κολάσεως).

وَمَا جَعَلْنَآ أَصْحَٰبَ ٱلنَّارِ إِلَّا مَلَٰٓئِكَةًۭ ۙ وَمَا جَعَلْنَا عِدَّتَهُمْ إِلَّا فِتْنَةًۭ لِّلَّذِينَ كَفَرُوا۟ لِيَسْتَيْقِنَ ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْكِتَٰبَ وَيَزْدَادَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ إِيمَٰنًۭا ۙ وَلَا يَرْتَابَ ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْكِتَٰبَ وَٱلْمُؤْمِنُونَ ۙ وَلِيَقُولَ ٱلَّذِينَ فِى قُلُوبِهِم مَّرَضٌۭ وَٱلْكَٰفِرُونَ مَاذَآ أَرَادَ ٱللَّهُ بِهَٰذَا مَثَلًۭا ۚ كَذَٰلِكَ يُضِلُّ ٱللَّهُ مَن يَشَآءُ وَيَهْدِى مَن يَشَآءُ ۚ وَمَا يَعْلَمُ جُنُودَ رَبِّكَ إِلَّا هُوَ ۚ وَمَا هِىَ إِلَّا ذِكْرَىٰ لِلْبَشَرِ ﴿٣١﴾

Και δεν θέσαμε κανέναν, παρά αγγέλους ως φύλακες του Πυρός. Κι δεν ορίσαμε τον αριθμό τους (ως δεκαεννιά), παρά μόνο για να είναι ως δοκιμασία για τους άπιστους (που ένας απ' αυτούς είπε: «Δεν μπορούν κάθε δέκα από σας να νικήσουν έναν απ' αυτούς;»), και ώστε αυτοί που έλαβαν το Βιβλίο (Εβραίοι και Χριστιανοί που έλαβαν την αυθεντική Τορά και το αυθεντικό Ιν-τζείλ) να σιγουρευτούν [ότι το Κορ’άν είναι η αλήθεια, καθώς συμφωνεί με τα αυθεντικά Βιβλία που είχαν, αναφορικά με τον αριθμό δεκαεννιά], και ώστε να αυξηθούν οι πιστοί στην πίστη (καθώς το Κορ’άν είναι η αλήθεια), και για να μην αμφισβητούν αυτοί που έλαβαν το Βιβλίο (Εβραίοι και Χριστιανοί), ούτε οι πιστοί, και για να πουν εκείνοι που στις καρδιές τους βρίσκεται μια ασθένεια (της υποκρισίας) και οι άπιστοι: «Τι ήθελε ο Αλλάχ να πει μ’ αυτήν την παραβολή (αυτόν τον αριθμό);» Έτσι ο Αλλάχ οδηγεί όποιον θέλει στο να παραστρατήσει και καθοδηγεί όποιον θέλει. Και κανείς δε γνωρίζει τις στρατιές του Κυρίου σου, παρά μόνο Αυτός. Και αυτή (η Κόλαση) δεν είναι, παρά μια (προειδοποιητική) υπενθύμιση για την ανθρωπότητα.

كَلَّا وَٱلْقَمَرِ ﴿٣٢﴾

Όχι (δεν μπορούν οι άπιστοι να νικήσουν τους αγγέλους όπως ισχυρίστηκαν)! Και (ορκίζομαι) μα το φεγγάρι!

وَٱلَّيْلِ إِذْ أَدْبَرَ ﴿٣٣﴾

Και (ορκίζομαι) μα τη νύχτα καθώς υποχωρεί!

وَٱلصُّبْحِ إِذَآ أَسْفَرَ ﴿٣٤﴾

Και (Ορκίζομαι) μα την αυγή καθώς φέγγει!

إِنَّهَا لَإِحْدَى ٱلْكُبَرِ ﴿٣٥﴾

Ότι αυτή (η Κόλαση) είναι ένα από τα μεγάλα (Σημάδια).

نَذِيرًۭا لِّلْبَشَرِ ﴿٣٦﴾

Μια προειδοποίηση για την ανθρωπότητα,

لِمَن شَآءَ مِنكُمْ أَن يَتَقَدَّمَ أَوْ يَتَأَخَّرَ ﴿٣٧﴾

Σε όποιον από σας επιθυμεί να προχωρήσει (μέσω της πίστης και των καλών πράξεων), ή να μείνει πίσω (μέσω της απιστίας και των αμαρτιών).

كُلُّ نَفْسٍۭ بِمَا كَسَبَتْ رَهِينَةٌ ﴿٣٨﴾

Κάθε ψυχή (που έχει διαπράξει αμαρτίες) θα είναι όμηρος (στην Κόλαση) γι' ό,τι διέπραξε,

إِلَّآ أَصْحَٰبَ ٱلْيَمِينِ ﴿٣٩﴾

Εκτός από αυτούς στα Δεξιά (δηλ. τους ευσεβείς που λαμβάνουν τα Βιβλία των καταγραφών των πράξεών τους στο δεξί τους χέρι) (δεν θα είναι όμηροι),

فِى جَنَّٰتٍۢ يَتَسَآءَلُونَ ﴿٤٠﴾

(Αλλά θα είναι) σε κήπους (Παράδεισο), και θα ρωτούν ο ένας τον άλλον,

عَنِ ٱلْمُجْرِمِينَ ﴿٤١﴾

Σχετικά με τους εγκληματίες (άπιστους), (και θα τους λένε):

مَا سَلَكَكُمْ فِى سَقَرَ ﴿٤٢﴾

«Τι σας εισήγαγε στη Σάκαρ (Κόλαση);»

قَالُوا۟ لَمْ نَكُ مِنَ ٱلْمُصَلِّينَ ﴿٤٣﴾

Εκείνοι θα πουν: «Δεν ήμασταν από τους προσευχητές,

وَلَمْ نَكُ نُطْعِمُ ٱلْمِسْكِينَ ﴿٤٤﴾

Ούτε ταΐζαμε τους ενδεείς,

وَكُنَّا نَخُوضُ مَعَ ٱلْخَآئِضِينَ ﴿٤٥﴾

Και μιλούσαμε στην πλάνη μαζί μ' εκείνους που μιλούσανε σ' αυτή,

وَكُنَّا نُكَذِّبُ بِيَوْمِ ٱلدِّينِ ﴿٤٦﴾

Και διαψεύδαμε την Ημέρα της Κρίσεως,

حَتَّىٰٓ أَتَىٰنَا ٱلْيَقِينُ ﴿٤٧﴾

Μέχρι που ήρθε σε μας το βέβαιο (ο θάνατος).»

فَمَا تَنفَعُهُمْ شَفَٰعَةُ ٱلشَّٰفِعِينَ ﴿٤٨﴾

Κι έτσι, δεν θα τους ωφελήσει καμία μεσολάβηση από μεσολαβητές.

فَمَا لَهُمْ عَنِ ٱلتَّذْكِرَةِ مُعْرِضِينَ ﴿٤٩﴾

Τι συμβαίνει μ’ αυτούς (τους άπιστους), πώς απομακρύνονται από τη νουθέτηση (το Κορ’άν);

كَأَنَّهُمْ حُمُرٌۭ مُّسْتَنفِرَةٌۭ ﴿٥٠﴾

(Απομακρύνονται) σαν να ήταν (τρομαγμένα), άγρια γαϊδούρια.

فَرَّتْ مِن قَسْوَرَةٍۭ ﴿٥١﴾

Που τρέχουν να ξεφύγουν από ένα λιοντάρι.

بَلْ يُرِيدُ كُلُّ ٱمْرِئٍۢ مِّنْهُمْ أَن يُؤْتَىٰ صُحُفًۭا مُّنَشَّرَةًۭ ﴿٥٢﴾

Στ' αλήθεια, ο καθένας απ’ αυτούς θέλει (από πείσμα και αλαζονεία) να του δοθούν ανοιχτές γραφές (από τον Αλλάχ, που να τον διατάζουν να ακολουθήσει τον Μωχάμμαντ, ενώ τους στάλθηκε ήδη το Κορ’άν. Και ο Αλλάχ επιλέγει τους Αγγελιαφόρους Του, στους οποίους στέλνει τα Βιβλία Του).

كَلَّا ۖ بَل لَّا يَخَافُونَ ٱلْءَاخِرَةَ ﴿٥٣﴾

Όχι (δεν είναι όπως ισχυρίστηκαν)! Αλλά (η αλήθεια είναι ότι) δεν φοβούνται τη Μέλλουσα Ζωή (ούτε πιστεύουν σ' αυτή).

كَلَّآ إِنَّهُۥ تَذْكِرَةٌۭ ﴿٥٤﴾

Όχι (το Κορ’άν δεν είναι μαγεία όπως ισχυρίστηκαν)! Στ’ αλήθεια, αυτό (το Κορ’άν) είναι μια Υπενθύμιση (και Νουθεσία),

فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ ﴿٥٥﴾

Κι όποιος θέλει, τότε ας νουθετηθεί με αυτό (διαβάζοντάς το)!

وَمَا يَذْكُرُونَ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ ۚ هُوَ أَهْلُ ٱلتَّقْوَىٰ وَأَهْلُ ٱلْمَغْفِرَةِ ﴿٥٦﴾

Και δεν θα νουθετηθούν, εκτός αν θέλει ο Αλλάχ· Αυτός είναι που Του αρμόζει να φυλάσσονται όλοι οι δούλοι Του από την τιμωρία Του (υπακούοντας τις εντολές Του), κι Αυτός είναι ο Αρμόδιος να συγχωρεί (τις αμαρτίες των δούλων Του).