(Οι οποίοι θα είναι) πολλοί από τους πρώτους (δηλ. οι Μουσουλμάνοι που έσπευσαν προς την πίστη στον Μωχάμμαντ και έσπευσαν στις καλές πράξεις, και οι προηγούμενοι Προφήτες και οι σύντροφοί τους που έσπευσαν προς την πίστη σ' αυτούς).

وَقَلِيلٌۭ مِّنَ ٱلْءَاخِرِينَ ﴿١٤﴾

και λίγοι από τους τελευταίους (δηλ. από τους Μουσουλμάνους των μεταγενέστερων γενιών).

عَلَىٰ سُرُرٍۢ مَّوْضُونَةٍۢ ﴿١٥﴾

(Οι οποίοι θα είναι) σε κρεβάτια υφασμένα με χρυσό (και πολύτιμους λίθους),

مُّتَّكِـِٔينَ عَلَيْهَا مُتَقَٰبِلِينَ ﴿١٦﴾

ξαπλωμένοι πάνω τους, ο ένας απέναντι από τον άλλον (και κανείς δε θα δώσει την πλάτη του στον άλλον).

يَطُوفُ عَلَيْهِمْ وِلْدَٰنٌۭ مُّخَلَّدُونَ ﴿١٧﴾

Θα περιφέρονται ανάμεσα τους (υπηρετώντας τους), έφηβοι με αιώνια νεότητα (που ούτε πεθαίνουν, ούτε γερνούν),

بِأَكْوَابٍۢ وَأَبَارِيقَ وَكَأْسٍۢ مِّن مَّعِينٍۢ ﴿١٨﴾

με ποτήρια, κανάτες και ένα δισκοπότηρο από κρασί από ρέουσα πηγή,

لَّا يُصَدَّعُونَ عَنْهَا وَلَا يُنزِفُونَ ﴿١٩﴾

-από το οποίο (κρασί) δε θα έχουν ούτε πονοκέφαλο, ούτε μέθη-,

وَفَٰكِهَةٍۢ مِّمَّا يَتَخَيَّرُونَ ﴿٢٠﴾

και με φρούτα από ό,τι διαλέγουν,

وَلَحْمِ طَيْرٍۢ مِّمَّا يَشْتَهُونَ ﴿٢١﴾

και με κρέας πουλερικών από ό,τι επιθυμούν.

وَحُورٌ عِينٌۭ ﴿٢٢﴾

Και (θα υπάρχουν ως σύζυγοι) όμορφες γυναίκες με μεγάλα όμορφα μάτια.

كَأَمْثَٰلِ ٱللُّؤْلُؤِ ٱلْمَكْنُونِ ﴿٢٣﴾

Οι οποίες θα είναι σαν τα μαργαριτάρια που είναι προφυλαγμένα (στα κοχύλια τους).

جَزَآءًۢ بِمَا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ ﴿٢٤﴾

(Όλα αυτά είναι) μία ανταμοιβή, για ό,τι έκαναν (από καλές πράξεις).

لَا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًۭا وَلَا تَأْثِيمًا ﴿٢٥﴾

Δε θα ακούσουν μέσα του (Παραδείσου), ούτε μάταια λόγια, ούτε λόγια που φέρνουν αμαρτία (συκοφαντία κλπ).

إِلَّا قِيلًۭا سَلَٰمًۭا سَلَٰمًۭا ﴿٢٦﴾

(Δε θα ακούσουν) παρά μόνο καλά και αγνά λόγια (και τον χαιρετισμό μεταξύ τους, και τον χαιρετισμό των Αγγέλων σ' αυτούς, που θα είναι: «Σαλάμ! -ειρήνη-»).

وَأَصْحَٰبُ ٱلْيَمِينِ مَآ أَصْحَٰبُ ٱلْيَمِينِ ﴿٢٧﴾

Όσο για τους ανθρώπους της δεξιάς (που θα λάβουν το βιβλίο των πράξεών τους με το δεξί τους χέρι), πόσο ευλογημένοι θα είναι οι άνθρωποι της δεξιάς!

فِى سِدْرٍۢ مَّخْضُودٍۢ ﴿٢٨﴾

Θα είναι ανάμεσα σε δέντρα Σίντρ (Tζιτζιφιά) χωρίς αγκάθια,

وَطَلْحٍۢ مَّنضُودٍۢ ﴿٢٩﴾

και (ανάμεσα σε) μπανανίες με καρπούς που είναι στοιβαγμένοι, ο ένας πάνω στον άλλον,

وَظِلٍّۢ مَّمْدُودٍۢ ﴿٣٠﴾

και (ανάμεσα σε) εκτεταμένη (μόνιμη) σκιά,

وَمَآءٍۢ مَّسْكُوبٍۢ ﴿٣١﴾

και (δίπλα σε) νερό που ρέει συνεχώς,

وَفَٰكِهَةٍۢ كَثِيرَةٍۢ ﴿٣٢﴾

και (θα έχουν) άφθονα φρούτα,

لَّا مَقْطُوعَةٍۢ وَلَا مَمْنُوعَةٍۢ ﴿٣٣﴾

η παροχή των οποίων, δε θα αποκόπτεται (λόγω εποχής), ούτε θα αποτρέπεται (λόγω τιμής, ούτε θα υπάρχει τίποτε να τους εμποδίσει απ' αυτά όποτε τα θέλουν),

وَفُرُشٍۢ مَّرْفُوعَةٍ ﴿٣٤﴾

Και (θα είναι πάνω σε) κρεβάτια και καλύμματα, υψωμένα ψηλά (μαζί με τις συζύγους τους).

إِنَّآ أَنشَأْنَٰهُنَّ إِنشَآءًۭ ﴿٣٥﴾

Πράγματι, Εμείς τις δημιουργήσαμε (τις γυναίκες του Παραδείσου, -και θα δημιουργήσουμε τις πιστές γυναίκες που θα μπουν μαζί με τους πιστούς συζύγους τους στον Παράδεισο-) με μία ξεχωριστή δημιουργία,

فَجَعَلْنَٰهُنَّ أَبْكَارًا ﴿٣٦﴾

και τις κάναμε παρθένες (που δε θα τις έχει αγγίξει κανείς πριν),

عُرُبًا أَتْرَابًۭا ﴿٣٧﴾

οι οποίες θα αγαπούν μόνο τους συζύγους τους, και θα είναι όλες ίσης ηλικίας,

لِّأَصْحَٰبِ ٱلْيَمِينِ ﴿٣٨﴾

για τους ανθρώπους της δεξιάς (που θα λάβουν το βιβλίο των πράξεών τους με το δεξί τους χέρι),

ثُلَّةٌۭ مِّنَ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿٣٩﴾

οι οποίοι θα είναι πολλοί από τους πρώτους (δηλ. οι Μουσουλμάνοι που έσπευσαν προς την πίστη στον Μωχάμμαντ και έσπευσαν στις καλές πράξεις, και οι προηγούμενοι Προφήτες και οι σύντροφοί τους που έσπευσαν προς την πίστη σ' αυτούς),

وَثُلَّةٌۭ مِّنَ ٱلْءَاخِرِينَ ﴿٤٠﴾

και πολλοί από τους τελευταίους (δηλ. από τους Μουσουλμάνους από τις μεταγενέστερες γενιές).

وَأَصْحَٰبُ ٱلشِّمَالِ مَآ أَصْحَٰبُ ٱلشِّمَالِ ﴿٤١﴾

Όσο για τους ανθρώπους της αριστεράς, πόσο άθλιοι θα είναι οι άνθρωποι της αριστεράς!

فِى سَمُومٍۢ وَحَمِيمٍۢ ﴿٤٢﴾

Θα είναι στη ζέστη της Φωτιάς (που θα τους κόψει την ανάσα) και (θα πιουν) ζεματιστό νερό (και θα ριχτεί πάνω στα κεφάλια τους),

وَظِلٍّۢ مِّن يَحْمُومٍۢ ﴿٤٣﴾

και (θα είναι) κάτω από τη σκιά ενός μαύρου καπνού,

لَّا بَارِدٍۢ وَلَا كَرِيمٍ ﴿٤٤﴾

η οποία (σκιά) ούτε θα είναι δροσερή, ούτε θα είναι καλή, (αλλά θα έχει πολύ ζεστή και άσχημη εμφάνιση).

إِنَّهُمْ كَانُوا۟ قَبْلَ ذَٰلِكَ مُتْرَفِينَ ﴿٤٥﴾

Πράγματι, αυτοί (οι άπιστοι) πριν απ' αυτό (το μαρτύριο), έζησαν με απόλαυση (στην εγκόσμια ζωή και δεν τους ένοιαζαν παρά μόνο οι πόθοι τους),

وَكَانُوا۟ يُصِرُّونَ عَلَى ٱلْحِنثِ ٱلْعَظِيمِ ﴿٤٦﴾

και επέμεναν στο βαρύτατο αμάρτημα (την απιστία),

وَكَانُوا۟ يَقُولُونَ أَئِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًۭا وَعِظَٰمًا أَءِنَّا لَمَبْعُوثُونَ ﴿٤٧﴾

και έλεγαν: «Είναι δυνατόν ότι όταν θα πεθάνουμε και θα γίνουμε σκόνη και κόκαλα, θα αναστηθούμε;

أَوَءَابَآؤُنَا ٱلْأَوَّلُونَ ﴿٤٨﴾

Ή (θα αναστηθούν) οι προπάτορές μας;»

قُلْ إِنَّ ٱلْأَوَّلِينَ وَٱلْءَاخِرِينَ ﴿٤٩﴾

Πες (ω, Προφήτη): «Πράγματι, και οι πρώτοι και οι τελευταίοι (δηλ. όλοι),

لَمَجْمُوعُونَ إِلَىٰ مِيقَٰتِ يَوْمٍۢ مَّعْلُومٍۢ ﴿٥٠﴾

θα συγκεντρωθούν σε μια προκαθορισμένη Ημέρα.»

ثُمَّ إِنَّكُمْ أَيُّهَا ٱلضَّآلُّونَ ٱلْمُكَذِّبُونَ ﴿٥١﴾

Έπειτα, πράγματι εσείς, ω, παραστρατημένοι που διαψεύδετε (την ανάσταση),

لَءَاكِلُونَ مِن شَجَرٍۢ مِّن زَقُّومٍۢ ﴿٥٢﴾

θα τρώτε από τα δέντρα του Ζακούμ (στην Κόλαση),

فَمَالِـُٔونَ مِنْهَا ٱلْبُطُونَ ﴿٥٣﴾

και θα γεμίζετε απ' αυτά (τα δέντρα) τις κοιλιές σας,

فَشَٰرِبُونَ عَلَيْهِ مِنَ ٱلْحَمِيمِ ﴿٥٤﴾

και μετά απ' αυτό (που θα φάτε), θα πιείτε από το ζεματιστό νερό,

فَشَٰرِبُونَ شُرْبَ ٱلْهِيمِ ﴿٥٥﴾

και θα πιείτε σαν τις διψασμένες καμήλες (που λόγω αρρώστιας, όσο και να πίνουν, δε σβήνουν τη δίψα τους)!

هَٰذَا نُزُلُهُمْ يَوْمَ ٱلدِّينِ ﴿٥٦﴾

Αυτή θα είναι η φιλοξενία τους την Ημέρα του Απολογισμού!

نَحْنُ خَلَقْنَٰكُمْ فَلَوْلَا تُصَدِّقُونَ ﴿٥٧﴾

Είμαστε Εμείς που σας δημιουργήσαμε (από την ανυπαρξία). Δε θα πιστέψετε λοιπόν (στην ανάσταση);

أَفَرَءَيْتُم مَّا تُمْنُونَ ﴿٥٨﴾

Βλέπετε το σπέρμα που βγαίνει από σας (και εγκαθίσταται στις μήτρες);

ءَأَنتُمْ تَخْلُقُونَهُۥٓ أَمْ نَحْنُ ٱلْخَٰلِقُونَ ﴿٥٩﴾

Είστε εσείς που το δημιουργείτε ή είμαστε Εμείς οι Δημιουργοί;

نَحْنُ قَدَّرْنَا بَيْنَكُمُ ٱلْمَوْتَ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوقِينَ ﴿٦٠﴾

Έχουμε ορίσει τον θάνατο ανάμεσά σας (και για καθέναν υπάρχει μία καθορισμένη ώρα), και δεν Είμαστε ανίκανοι,

عَلَىٰٓ أَن نُّبَدِّلَ أَمْثَٰلَكُمْ وَنُنشِئَكُمْ فِى مَا لَا تَعْلَمُونَ ﴿٦١﴾

να αλλάξουμε τη δημιουργία σας (την Ημέρα της Ανάστασης) και να σας δημιουργήσουμε μ' αυτή (τη μορφή και τις ιδιότητες) που δε γνωρίζετε. [-Ή να σας αντικαταστήσουμε (μετά τον θάνατό σας) μ' άλλους σαν εσάς στη μορφή, και να σας δημιουργήσουμε σε όποιες άλλες μορφές (θέλουμε), που δεν τις γνωρίζετε (δηλ. αφού μπορούμε να δημιουργήσουμε ό,τι είναι σαν εσάς, και ό,τι δεν είναι, πώς λοιπόν δε θα μπορούμε να σας αναστήσουμε;)-]

وَلَقَدْ عَلِمْتُمُ ٱلنَّشْأَةَ ٱلْأُولَىٰ فَلَوْلَا تَذَكَّرُونَ ﴿٦٢﴾

Πράγματι, γνωρίζετε την πρώτη δημιουργία (ότι ο Αλλάχ σας δημιούργησε από την ανυπαρξία, και ότι σας δημιούργησε στις μήτρες των μητέρων σας), δε θα το λάβετε λοιπόν υπόψη (και να μάθετε ότι Αυτός είναι Ικανός να σας αναστήσει);

أَفَرَءَيْتُم مَّا تَحْرُثُونَ ﴿٦٣﴾

Βλέπετε αυτούς (τους σπόρους) που φυτεύετε;

ءَأَنتُمْ تَزْرَعُونَهُۥٓ أَمْ نَحْنُ ٱلزَّٰرِعُونَ ﴿٦٤﴾

Είστε εσείς που τους κάνετε να φυτρώσουν ή είμαστε Εμείς που τους κάνουμε να φυτρώσουν (αφού εξαφανίζονται οι σπόροι και γίνονται πράσινα μεγάλα φυτά); [Αυτός που τους έκανε να φυτρώσουν, είναι Ικανός να σας αναστήσει].

لَوْ نَشَآءُ لَجَعَلْنَٰهُ حُطَٰمًۭا فَظَلْتُمْ تَفَكَّهُونَ ﴿٦٥﴾

Αν θέλαμε, θα τα είχαμε κάνει (τα φυτά) άχυρα (χωρίς να παίρνετε τους καρπούς τους), και έπειτα θα παραμένατε σε απορία (και μετάνοια, για ό,τι έγινε για την καλλιέργειά σας),

إِنَّا لَمُغْرَمُونَ ﴿٦٦﴾

(λέγοντας): «Πράγματι, λάβαμε μία τιμωρία (χάνοντας ό,τι ξοδέψαμε στην καλλιέργεια).

بَلْ نَحْنُ مَحْرُومُونَ ﴿٦٧﴾

Όχι (μόνο), αλλά είμαστε στερημένοι (από τους καρπούς και το κέρδος που επιδιώκαμε).»

أَفَرَءَيْتُمُ ٱلْمَآءَ ٱلَّذِى تَشْرَبُونَ ﴿٦٨﴾

Βλέπετε το νερό που πίνετε;

ءَأَنتُمْ أَنزَلْتُمُوهُ مِنَ ٱلْمُزْنِ أَمْ نَحْنُ ٱلْمُنزِلُونَ ﴿٦٩﴾

Είστε εσείς που το κατεβάζετε από τα σύννεφα, ή είμαστε Εμείς που το κατεβάζουμε;

لَوْ نَشَآءُ جَعَلْنَٰهُ أُجَاجًۭا فَلَوْلَا تَشْكُرُونَ ﴿٧٠﴾

Αν θέλαμε, θα το είχαμε κάνει αλμυρό. Θα δείξετε ευγνωμοσύνη λοιπόν;

أَفَرَءَيْتُمُ ٱلنَّارَ ٱلَّتِى تُورُونَ ﴿٧١﴾

Βλέπετε τη φωτιά που ανάβετε;

ءَأَنتُمْ أَنشَأْتُمْ شَجَرَتَهَآ أَمْ نَحْنُ ٱلْمُنشِـُٔونَ ﴿٧٢﴾

Είστε εσείς που δημιουργήσατε τα δέντρα από τα οποία ανάβει, ή είμαστε Εμείς οι Δημιουργοί;

نَحْنُ جَعَلْنَٰهَا تَذْكِرَةًۭ وَمَتَٰعًۭا لِّلْمُقْوِينَ ﴿٧٣﴾

Εμείς την κάναμε (τη φωτιά) ως μία υπενθύμιση (για την Κόλαση), και ως κάτι ωφέλιμο για τους ταξιδιώτες.

فَسَبِّحْ بِٱسْمِ رَبِّكَ ٱلْعَظِيمِ ﴿٧٤﴾

Δόξασε, λοιπόν, το Όνομα του Κυρίου σου, του Αλ-‘Αδείμ (Μέγα).

۞ فَلَآ أُقْسِمُ بِمَوَٰقِعِ ٱلنُّجُومِ ﴿٧٥﴾

(Ορκίζομαι) μα τις θέσεις των αστεριών!

وَإِنَّهُۥ لَقَسَمٌۭ لَّوْ تَعْلَمُونَ عَظِيمٌ ﴿٧٦﴾

Και πράγματι, αυτός είναι ένας μεγάλος όρκος, αν γνωρίζατε.

إِنَّهُۥ لَقُرْءَانٌۭ كَرِيمٌۭ ﴿٧٧﴾

Ότι αυτό είναι πράγματι ένα Ευγενές Κορ’άν!

فِى كِتَٰبٍۢ مَّكْنُونٍۢ ﴿٧٨﴾

(Το οποίο είναι) σε ένα διατηρημένο Βιβλίο (Αλ-Λάουχ Αλ-Μαχφούδ).

لَّا يَمَسُّهُۥٓ إِلَّا ٱلْمُطَهَّرُونَ ﴿٧٩﴾

Δεν το αγγίζουν παρά μόνο οι εξαγνισμένοι (οι Άγγελοι).

تَنزِيلٌۭ مِّن رَّبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ﴿٨٠﴾

Αποκαλύφθηκε από τον Κύριο των κόσμων.

أَفَبِهَٰذَا ٱلْحَدِيثِ أَنتُم مُّدْهِنُونَ ﴿٨١﴾

Είναι δυνατόν ότι διαψεύδετε αυτόν τον Λόγο (το Κορ’άν),

وَتَجْعَلُونَ رِزْقَكُمْ أَنَّكُمْ تُكَذِّبُونَ ﴿٨٢﴾

και αντί να δείξετε ευγνωμοσύνη (προς τον Αλλάχ) για τα αγαθά που σας παρέχει, διαψεύδετε (το Κορ’άν);

فَلَوْلَآ إِذَا بَلَغَتِ ٱلْحُلْقُومَ ﴿٨٣﴾

Θα μπορείτε όταν (η ψυχή κάποιου που πεθαίνει) φτάσει στον λάρυγγα,

وَأَنتُمْ حِينَئِذٍۢ تَنظُرُونَ ﴿٨٤﴾

-ενώ είστε τότε (παρόντες και) κοιτάτε,

وَنَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنكُمْ وَلَٰكِن لَّا تُبْصِرُونَ ﴿٨٥﴾

και ενώ Εμείς είμαστε (δηλ. οι Άγγελοί Μας είναι) πιο κοντά σ' αυτόν από σας, αλλά εσείς δε βλέπετε (τους Αγγέλους Μας)-,

فَلَوْلَآ إِن كُنتُمْ غَيْرَ مَدِينِينَ ﴿٨٦﴾

και θα μπορείτε επίσης αν (είστε όπως ισχυρίζεστε ότι) δε θα (αναστηθείτε, ούτε θα) απολογηθείτε (για τις πράξεις σας),

تَرْجِعُونَهَآ إِن كُنتُمْ صَٰدِقِينَ ﴿٨٧﴾

να την επιστρέψετε (την ψυχή του ξανά στο σώμα του), αν είστε πράγματι ειλικρινείς;

فَأَمَّآ إِن كَانَ مِنَ ٱلْمُقَرَّبِينَ ﴿٨٨﴾

Αν αυτός (που πεθαίνει) είναι απ' αυτούς που θα έχουν κοντινή θέση (επειδή σπεύδουν προς τις καλές πράξεις),

فَرَوْحٌۭ وَرَيْحَانٌۭ وَجَنَّتُ نَعِيمٍۢ ﴿٨٩﴾

θα υπάρχει γι' αυτόν άνεση (έλεος και χαρά), και καλά αγαθά και ένας Κήπος Ευδαιμονίας (στον Παράδεισο).

وَأَمَّآ إِن كَانَ مِنْ أَصْحَٰبِ ٱلْيَمِينِ ﴿٩٠﴾

Και αν (αυτός που πεθαίνει) είναι από τους ανθρώπους της δεξιάς (που θα λάβουν το βιβλίο των πράξεών τους με το δεξί τους χέρι),

فَسَلَٰمٌۭ لَّكَ مِنْ أَصْحَٰبِ ٱلْيَمِينِ ﴿٩١﴾

(θα ειπωθεί σ' αυτόν): «Ειρήνη σε σένα, που είσαι ένας από τους ανθρώπους της δεξιάς.»

وَأَمَّآ إِن كَانَ مِنَ ٱلْمُكَذِّبِينَ ٱلضَّآلِّينَ ﴿٩٢﴾

Αλλά αν (αυτός που πεθαίνει) είναι ένας από τους παραπλανημένους που διαψεύδουν (την αλήθεια και την καθοδήγηση),

فَنُزُلٌۭ مِّنْ حَمِيمٍۢ ﴿٩٣﴾

θα τον καλωσορίσουν με ζεματιστό νερό (που θα το πιει),

وَتَصْلِيَةُ جَحِيمٍ ﴿٩٤﴾

και θα εισαχθεί στην Κόλαση για να καεί μέσα της.

إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ حَقُّ ٱلْيَقِينِ ﴿٩٥﴾

Πράγματι, αυτό (που αναφέραμε σε σένα, ω, Πρόφητη) είναι η απόλυτη αλήθεια (που δεν υπάρχει καμία αμφιβολία γι' αυτήν).

فَسَبِّحْ بِٱسْمِ رَبِّكَ ٱلْعَظِيمِ ﴿٩٦﴾

Έτσι, δόξασε το Όνομα του Κυρίου σου, του Αλ-‘Αδείμ (Μέγα).