Χ, Μ [Χα-Μείμ, δύο ξεχωριστά αραβικά γράμματα που δεν συνθέτουν καμία λέξη, αλλά έχουν σημασία, καθώς δεν υπάρχει τίποτα στο Κορ’άν που δεν έχει σημασία. Μόνο ο Αλλάχ γνωρίζει τη σημασία τους. Μπορεί να είναι μια ένδειξη ότι το Κορ’άν αποτελείται από αραβικά γράμματα τα οποία ξέρουν και μιλούν οι Άραβες, και έτσι ο Αλλάχ τους προκάλεσε και προκαλεί οποιονδήποτε άλλον που αμφιβάλλει για το Κορ’άν, να παρουσιάσει οποιοδήποτε παρόμοιο βιβλίο].
Ότι Εμείς το κατεβάσαμε (το Κορ’άν από το Αλ-Λάουχ Αλ-Μαχφούδ -τον Διατηρημένο Πίνακα- και το στείλαμε στον πρώτο ουρανό, και ξεκίνησε η αποκάλυψή του στον Προφήτη) σε μία ευλογημένη νύχτα (του Αλ-Κάντρ -του Διατάγματος- κατά τον μήνα του Ραμαντάν -Ραμαζανιού-). Πράγματι, Εμείς (μέσω της αποστολής των Αγγελιαφόρων και των Βιβλίων) προειδοποιούμε (τους ανθρώπους, για να μην έχουν καμία δικαιολογία ενώπιόν Μας).
Κατά την οποία (τη Νύχτα του Αλ-Κάντρ) καθορίζεται κάθε τέλεια και αναλλοίωτη εντολή [γι' εκείνη τη χρονιά: από ζωή, θάνατο, και αγαθά κλπ., και ο Αλλάχ στέλνει, από το Αλ-Λάουχ Αλ-Μαχφούδ στους Αγγέλους-γραφείς, τι θα γράψουν στα βιβλία τους, από τι θα συμβεί εκείνη τη χρονιά].
Είναι ο Κύριος των ουρανών και της γης και όσων υπάρχουν ανάμεσά τους, -εάν είστε βέβαιοι (γι' αυτό, τότε λατρέψτε μόνο Αυτόν, και να ξέρετε ότι ο Κύριος των πάντων, είναι ο Ένας Αληθινός Θεός των πάντων)-!
Δεν υπάρχει άλλος θεός που αξίζει να λατρεύεται παρά μόνον Αυτός. Είναι Αυτός που δίνει τη ζωή και την αφαιρεί, και είναι ο Κύριός σας και ο Κύριος των προγόνων σας.
(Επειδή επικαλέστηκες, ω, Προφήτη, τον Αλλάχ να σε υποστηρίξει εναντίον των πεισματάρηδων άπιστων, με ξηρασία σαν εκείνη που έγινε την εποχή του Ιωσήφ), περίμενε λοιπόν μέχρι την ημέρα που ο ουρανός θα φέρει ορατό καπνό,
που θα καλύψει τους ανθρώπους, (οι οποίοι από την πείνα τους θα κοιτάξουν προς τον ουρανό, αλλά θα βλέπουν μόνο καπνό -ή κάτι σαν καπνό-). Αυτή είναι μία επώδυνη τιμωρία.
Πώς θα λάμβαναν τη νουθεσία υπόψη (και θα στρεφόντουσαν με μεταμέλεια προς τον Αλλάχ), ενώ είχε έρθει σ' αυτούς ένας Αγγελιαφόρος που τους εξήγησε ξεκάθαρα,
Και (χτύπα το νερό με το ραβδί σου και θα σχιστεί, και αφού το περάσετε), άφησε το νερό όπως είναι (ήσυχο και χωρισμένο). Πράγματι, αυτοί (ο Φαραώ και οι άνθρωποί του) είναι ένας στρατός που θα πνιγεί.»
Έτσι (βγάλαμε τον Φαραώ και τους ανθρώπους του απ' αυτές τις εύνοιες), και τις δώσαμε (τέτοιες εύνοιες από κήπους, πηγές και καλλιέργειες) σε άλλους ανθρώπους (δηλ. στα παιδιά του Ισραήλ σε άλλο μέρος).
Είναι αυτοί (οι ειδωλολάτρες που σε διαψεύδουν, ω, Προφήτη) καλύτεροι (και ανώτεροι στη δύναμη) ή ο λαός του Τούμπα‘ και εκείνοι (οι άπιστοι λαοί) που ήταν πριν απ' αυτούς; Τους καταστρέψαμε, και πράγματι, ήταν κακοί.
Θα φορούν ιμάτια από λεπτό και παχύ μετάξι, καθισμένοι ο ένας απέναντι από τον άλλον (σε υπερυψωμένα στολισμένα κρεβάτια, και κανείς δε θα δώσει την πλάτη του στον άλλον).
Θα καλούν (τους υπηρέτες τους) εκεί (στον Παράδεισο) για κάθε είδους φρούτο (που επιθυμούν), και θα είναι ασφαλείς (από κάθε κακό και από το να διακόπτεται αυτή η ευδαιμονία).
Δε θα γευτούν τον θάνατο εκεί (στον Παράδεισο), παρά μόνο τον πρώτο θάνατο (στην εγκόσμια ζωή), και θα τους προστατεύσει (ο Αλλάχ) από το μαρτύριο της Φλεγόμενης Φωτιάς,
Περίμενε λοιπόν (ω, Προφήτη, τη νίκη εναντίον τους). Πράγματι, και αυτοί περιμένουν (να σε νικήσουν, αλλά θα δουν στο τέλος ποιος θα νικήσει τον άλλον).