(ای مؤمنان! به یاد آورید) زمانی را که (از دشمنان و کمآبی به هراس افتادید و خداوند) خواب سبکی بر شما افگند تا مایهی آرامش و امنیّت (روح و جسم شما) از ناحیهی خدا گردد، و از آسمان آب بر شما باراند تا بدان شما را (از پلیدی جسمانی) پاکیزه دارد و کثافت (وسوسههای) شیطانی را از شما به دور سازد، و (با این نعمت) دلهایتان را ثابت (و به یاری خدا واثق) نماید، و گامها را (در شنزارهای بدر) استوار دارد (و روحیّهی شما را تقویت و بر میزان استقامت شما بیفزاید). [[«یُغَشِّیکُمْ»: همچون پردهای بر دیدگان شما افگند. بر شما چیره کرد. «النُّعَاسَ»: خواب سبک و چرتمانندی که با وجود آن حواسّ از کار نمیافتد و ادراک و شعور بر جای است. «أَمَنَةً»: امن. امنیّت. مفعولله است. «رِجْزَ»: ناپاکی. مراد وسوسههای اهریمنی است (نگا: مائده / 90، مدّثّر / 5).]]
