آگاهی از وقوع قیامت به خدا بازمیگردد و بس (و کسی جز خدا نمیداند قیامت کی خواهد بود). هیچ میوهای (بارور نمیشود و) از غلاف خود بیرون نمیآید (و پوستهی خویش را نمیشکافد)، و هیچ مادهای باردار نمیگردد و وضع حمل نمیکند، مگر در پرتو دانش او و با اطّلاع او. روزی خداوند مشرکان را ندا میدهد: شریکها و انبازهائی که برای من میپنداشتید کجایند؟ پاسخ میدهند و میگویند: ما به تو عرض کردیم که کسی از ما گواهی نمیدهد (که تو دارای شریک و انباز هستی). [[«إِلَیْهِ یُرَدُّ عِلْمُ السَّاعَةِ»: (نگا: اعراف / 187، لقمان / 34، احزاب / 63). «أَکْمَام»: جمع کِمّ، غلاف. پوسته. «أُنثی»: ماده. مراد مؤنّث همه جانداران از قبیل: حیوانات و حشرات و پرندگان و انسان است. «آذَنَّاکَ»: به تو اعلام کردیم. به تو عرض کردیم. مراد این است که امروز همه چیز روشن شده است و کسی معتقد به انباز نیست. یا این که مشرکین میگویند: ما هرگز به شریک معتقد نبودهایم (نگا: انعام / 23). «شَهِیدٍ»: گواه.]]
