کافران همواره دربارهی آن، (یعنی آنچه پیغمبران با خود آوردهاند، به ویژه قرآن) در شکّ و تردید بسر خواهند برد تا این که وقت (مرگ) ایشان به ناگاه فرا میرسد، و یا عذاب روز سترون، آنان را در بر میگیرد (که قیامت است و خیر و رحمتی، و خوشی و نعمتی برای ایشان به همراه ندارد). [[«الَّذِینَ کَفَرُوا ...»: مراد اغلب کفّار و افراد متعصّب و کینهتوز ملحد است؛ نه همه کافران. چرا که بسیاری در ادامه راه بیدار شدهاند و به صفوف پیغمبران و پیروان ایشان پیوستهاند. «مِرْیَةٍ»: شکّ و تردید. «السَّاعَةُ»: دم مرگ که نخستین مرحله و اوّلین منزل قیامت است (نگا: انعام / 31). قیامت. «یَوْمٍ عَقِیمٍ»: روز نازا و سترون. یعنی قیامت که دیگر روزی به دنبال ندارد، و بیخیر و رحمت و راحت و خوشی برای کفّار است (نگا: ذاریات / 41).]]
