آیا آنان که راه صلح و آشتی نمیپویند و دین اسلام را نمیجویند انتظار دارند که خدا و فرشتگان (آشکارا در برابر دیدگانشان ظاهر گردند و) در زیر سایهبانهای ابر به سوی ایشان بیایند (و رو در رو با آنان به سخن درآیند؟!). و حال آن که فرمان (بر قطع امید محال ایشان) انجام پذیرفته است (و چنین کاری رخ نمیدهد) و همهی کارها به سوی خدا برگشت داده میشود. [[«هَلْ یَنظُرُونَ»: آیا انتظار میکشند؟ استفهام انکاری است و به معنی: انتظار نمیکشند. «ظُلَلٍ»: جمع ظُلَّة، سایهبانها. «الْغَمَامِ»: ابر. ابر سفید. «قُضِیَ الأَمْرُ»: کار از کار گذشته است. کار انجام و به پایان رسیده است. فرمان خدا بر آن رفته است. این آیه شریفه دو مفهوم عمده دارد: یکی در بالا گذشت (نگا: انعام / 158). دیگری عبارت است از: اینان چندان انتظاری نمیکشند که قیامت فرا میرسد و عذاب خدا و فرشتگان عذاب در سایهبانهای ابر سفید که نشانه سرعت و نعمت است، ولی برای اینان نقمت است، سر میرسند و کار از کار میگذرد و همه امور به سوی خدا باز گردانده میشود (نگا: زخرف / 66).]]
