خداوند مؤمنان را به خاطر گفتار استوار (و عقیدهی پایدارشان) هم در این جهان (در برابر زرق و برق مادیات و بیم و هراس مشکلات محفوظ و مصون مینماید) و هم در آن جهان (ایشان را در نعمتهای فراوان و عطایای بیپایان، جاویدان و) ماندگار میدارد، و کافران را (در دنیا و آخرت) گمراه و سرگشته میسازد، و خداوند هرچه بخواهد انجام میدهد. [[«یُثَبِّتُ»: ثابت قدم میدارد. جاوید و ماندگار میدارد. «بِالْقَوْلِ الثَّابِتِ»: به سبب سخن راست و ایمان تزلزلناپذیر. بر سخن درست که کلمه توحید است. با توجّه به نکته اخیر، معنی آیه چنین میشود: خداوند مؤمنان را در دنیا و آخرت (که گور نخستین منزل آن است) بر کلمه توحید ثابت نگاه میدارد، و ... یعنی در پرتو حفاظت و مراقبت خدا، مؤمنان در دنیا در برابر تهدیدات کافران و وسوسههای شیطان، تسلیم نمیشوند و بر دین و ایمان ماندگار میمانند، و در گور که بخشی از جهان دیگر است در پاسخ به فرشتگان خدا در نمیمانند و کلمه توحید را بر زبان میرانند، و در رستاخیز به هنگام رویارویی با خدا سرگردان و پریشان نمیگردند. «الظَّالِمِینَ»: کافران.]]
