And olsun keçib getməkdə olan gecəyə!
Məgər bu andlar ağıl sahibi üçün kifayət deyilmi?
Məgər görmədinmi ki, Rəbbin nələr etdi Ad qövmünə,
sütunlar sahibi İrəm qəbiləsinə –
halbuki, yer üzündə onlar kimisi xəlq edilməmişdi.
Habelə vadidə qayaları yonan Səmud qövmünə?
Eləcə də sütunlar sahibi Firona?
Onlar o kəslər idi ki, ölkələrində həddi aşmış,
çoxlu fitnə-fəsad törətmişdilər.
Rəbbin də onları əzabla qamçıladı.
Həqiqətən, sənin Rəbbin nəzarət edir.
İnsana gəlincə, Rəbbi onu sınayıb ehtiram göstərəndə və ona nemət verəndə: “Rəbbim mənə ehtiram göstərdi!”– deyər.
Amma onu sınamaq üçün ruzisini azaldanda: “Rəbbim məni alçaltdı!”– deyər.
Xeyr! Əslində siz yetimə ehtiram göstərmirsiniz,
kasıbı yedirməyə bir-birinizi təhrik etmirsiniz,
mirası hərisliklə yeyirsiniz,
var-dövləti də hərisliklə sevirsiniz.
Xeyr! Elə ki yer lərzəyə gəlib parça-parça olacaq,
sənin Rəbbin və səf-səf düzülmüş mələklər gələcək
və o gün Cəhənnəm gətiriləcək. O gün insan günahlarını xatırlayacaqdır. Lakin bu xatırlamanın ona nə faydası?
O: “Kaş axirət həyatım üçün əvvəlcədən hazırlıq görəydim!”– deyəcəkdir.
O gün heç kəs Allahın verdiyi əzab kimi əzab verə bilməz
və heç kəs Onun buxovladığı kimi buxovlaya bilməz.
O gün möminə deyiləcəkdir: “Ey arxayın olan kəs!
Razı qalmış və razılıq qazanmış halda öz Rəbbinə tərəf dön!
Mənim qullarımın cərgəsinə keç!
